ตอนที่ 1497 ขึ้นยอดเขาซานหยางด้วยตนเอง + ตอนที่ 1498 ใช้ทรมาน?
ตอนที่ 1497 ขึ้นยอดเขาซานหยางด้วยตนเอง
โซ่เหล็กสีดำถูกดึง เกิดเป็นเสียงกระทบแหลมแสบหู ซานหยางจื่อมองใบหน้าที่ซีดเผือดเหงื่อไหลเป็นทางของนาง แล้วรีบบอกว่า “หวั่นหรง เจ้าต้องอดทนไว้ เจ้าต้องผ่านไปให้ได้ ข้าเองก็ไม่อยากทำอย่างนี้กับเจ้า แต่ยาตัวนี้ต้องทำเช่นนี้จึงจะได้ผล มีเพียงต้องทำอย่างนี้จึงจะช่วยให้ซึมเข้าไปในร่างกายของเจ้าได้ แต่ละแส้จะทำให้เจ้าเจ็บจนรู้สึกว่าอยู่ไม่สู้ตาย อาการปวดแสบปวดร้อนเหมือนถูกเหล็กนาบแสดงว่ายากำลังออกฤทธิ์ เจ้าต้องอดทนไว้ให้ได้ เจ้าคือเตาหลอมมนุษย์ที่ข้าเลือกมา ข้าฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่เจ้าแล้ว”
ขณะพูด เขาบีบคางนางให้อ้าปากออก หยิบยาเม็ดหนึ่งออกมายัดใส่ปากของนาง พร้อมกับหวดแส้ในมืออีกครั้ง เสียงหวดแส้ดังปะปนกับเสียงแส้กระทบเนื้อหนัง แล้วยังมีเสียงกรีดร้องโหยหวนที่ฟังแล้วบีบหัวใจ เพียงแต่ เสียงกรีดร้องนั้นดังก้องอยู่แค่ภายในถ้ำ ข้างนอก ไม่มีใครได้ยินเลยแม้แต่น้อย
ช่วงหัวค่ำ ขณะที่ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง ในที่สุดเจ้าเขาหลายคนก็มาเยือนยอดเขาซานหยางด้วยตนเองอย่างทนไม่ไหว นึกไม่ถึงเมื่อมาถึงหน้าทางเข้ายอดเขาชั้นที่เก้า กลับถูกผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณสองคนขวางไว้
“ท่านเจ้าเขามีคำสั่ง ระหว่างหลอมยาห้ามไม่ให้ผู้ใดรบกวน!”
ทั้งสองกล่าว จ้องมองเจ้าเขาพวกนั้นด้วยสายตาระแวดระวัง คนพวกนี้จู่ๆ ก็มา หรือว่าได้ร
