บทที่ 756 พี่สามมี ‘ความลับ’ ซ่อนเร้น
ประวัติศาสตร์ของราชวงศ์เซินถู เมื่อจูซุ่นเต๋อเข้าสู่สำนักศึกษาในคราวแรก เขาโชคดีกระทั่งได้พบบุรุษผู้ชาญฉลาดไม่ต่างจากม้าที่วิ่งมาแล้วกว่าพันลี้ และนับตั้งแต่นั้นมา…
“ท่านแม่ได้ยินหรือไม่ว่าอาจารย์ผู้นั้นเป็น ‘ปราชญ์’ จริง ๆ ด้วยล่ะขอรับ” จูซานยิ่งตื่นเต้นกว่าจูซีแล้ว เขากล่าวพึมพำซ้ำไปมาว่า “มีนักปราชญ์ที่แท้จริงอยู่ในเมืองผู่โซ่วจริง ๆ ด้วย…”
ก่อนหน้านี้สกุลจูย่อมไม่ทราบว่า ‘นักปราชญ์’ คือสิ่งใด แต่เมื่ออาจารย์กู่ทำให้สิ่งเหล่านี้กระจ่างชัด พวกเขาจึงเข้าใจสถานะของนักปราชญ์โดยสมบูรณ์
‘นักปราชญ์’ แตกต่างจากผู้ประดิษฐ์อักษรหรือจิตรกร งานของพวกเขาไม่ใช่สิ่งที่สามารถกำหนดและชื่นชมได้ชัดเจนอย่างเช่นผู้ประดิษฐ์อักษรและจิตรกร
จึงเป็นเรื่องปกติที่อาจารย์เสินจะไม่เคยได้ยินเรื่องราวเหล่านี้
แต่ด้วยความชื่นชมของโจวเสวีย พวกเขาจึงทราบดีว่าอาจารย์สวีตรงหน้านี้มีสถานะสูงส่งยิ่ง
เย่อวี๋หรานพยักหน้ารับพร้อมยกยิ้มจาง ๆ “ข้าได้ยินแล้ว เจ้ากล่าวซ้ำไปซ้ำมาไม่รู้จบสิ้น ไม่คิดเหน็ดเหนื่อยบ้างหรือไร?”
“ฮ่าฮ่าฮ่า… น้องชายข้าได้เป็นศิษย์สายตรงของนักปราชญ์ ให้กล่าวสักพันรอบข้าก็ไม่เหนื่อย…”
น้อยครั้งนักที่จูซานจะทำตัวเป็นเด็กน้อยพูดพึมพำซ้ำไปมาเช่นนี้
แม้จูชีจะไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่เขารู้สึกมีความสุขยิ่งเมื่อเห็นว่าพี่สามกำลังยินดีกับเขาด้วย
“ใช่ เป็นจริงเช่นนั้น นี่เป็นเ
