เล่ห์
“ความจริงประโยคนี้ควรบอกเจ้ามากกว่า ไม่มีอะไรก็อยู่ให้ห่างท่านแม่ของข้าหน่อย ไม่เช่นนั้น ข้าไม่เกรงใจเจ้าหรอกนะ”
เสียงใสเอื้อนเอ่ยออกจากปาก เธอละสายตากลับมา กลีบปากแฝงรอยยิ้มแล้วเดินลงจากยอดเขาไป…
วันเวลาหลังจากนั้น เธอเคยไปหาท่านแม่ของเธอที่ถ้ำ แม้ค่ายกลที่ถ้ำของนางจะเปิดใช้งานอยู่ แต่เธอมีป้ายหยกที่ท่านแม่ของเธอให้ไว้ จึงเข้าออกที่นี่ได้อย่างสะดวกสบาย
ท่ามกลางความเงียบ เวลาล่วงเลยไปทีละวันๆ อาการบาดเจ็บของเฉินเต้าดีขึ้นเรื่อยๆ จากที่ลงจากเตียงไม่ได้ ตอนนี้เขาลงจากเตียงเดินไปเดินมาได้แล้ว ฟื้นตัวได้เร็วมาก ตอนนี้เรื่องที่เขาลงจากเตียงและเดินได้แล้วยังคงถูกปิดไว้อยู่ นอกจากเฟิ่งจิ่วกับลั่วเหิง คนอื่นยังไม่มีใครรู้
เรื่องนี้ เฉินเต้ายิ่งรู้สึกทึ่งในตัวเฟิ่งจิ่วมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเป็นอย่างที่เขาบอกไว้จริงๆ ยังไม่ถึงสามเดือนเขาก็แทบจะหายดีแล้ว ขอเพียงพักอีกไม่กี่วัน เขาก็น่าจะหายดีแล้ว
วันนี้ เสียงฟ้าผ่าดังเลื่อนลั่นลงมาจากบนท้องฟ้า ราวกับมีคนกำลังทะลวงขั้น เสียงสายฟ้าดังก้อง ทำให้ยอดเขาซานหยาง กระทั่งทุกคนในสำนักโอสถตะวันตะลึงพรึงเพริด
ยิ่งเมื่อนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงในสำนักโอสถตะวันรู้ว่าซั่งกวนหวั่นหรงศิษย์ใต้อาณัติของซานหยางจื่อทะลวงขั้นเป็นผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณ ก็พากันอิจฉาและตกตะลึง
“ผู้หญิงคนนี้เพิ่งเข้าสำนักมาได้ไม่นาน พลังของนางกลับพัฒนาได้รวดเร็วมาก ตอนแรกยังเป็
