เช่นนี้ใช้ได้เสียที่ไหน?”
“ผู้อาวุโสสูงสุดขอรับ เฟิ่งจิ่วแม้เป็นเพียงศิษย์ชั้นล่างคนหนึ่ง แต่ความชื่นชมที่มีต่อผู้อาวุโสสูงสุดนั้นดุจแม่น้ำฉางเจียงที่ทอดยาวไม่มีจุดสิ้นสุด ดุจแม่น้ำฮวงโหที่ท่วมท้นจนไม่อาจกักเก็บ ชื่อเสียงของผู้อาวุโสสูงสุดเลื่องระบือไกล สำหรับข้าท่านเปรียบเสมือนเทวดา ข้ายิ่งได้ยินศิษย์พี่เฉินพูดถึงผู้อาวุโสสูงสุดว่าหลังจากที่ท่านได้กลายเป็นผู้อาวุโสสูงสุดคนแรกในสำนักของแปดจักรวรรดิใหญ่ก็ไม่เคยลืมพวกพ้อง คอยช่วยเหลือเกื้อกูลอยู่เป็นเนืองนิตย์…”
คนสองสามคน รวมถึงตัวผู้อาวุโสสูงสุดเอง เมื่อได้ยินคำพูดประจบสอพลอของเฟิ่งจิ่ว ต่างก็อดตะลึงตาค้างไม่ได้ บรรยากาศพลันแปลกประหลาดขึ้นมาทันที…
………………………………….
