่าทางยามนางจัดการไก่ป่าอย่างเชี่ยวชาญ นึกถึงคำพูดที่นางบอกว่านางมักเร่ร่อนอยู่ข้างนอก เพียงเพื่อตามหาท่านแม่นาง หัวใจของซั่งกวนหวั่นหรงก็บีบรัด นางข่มกลั้นตนเองไว้ น้ำตาจึงไม่ไหลออกจากดวงตา
แม้ว่านางจะอยากยืนยันให้แน่ใจเสียตั้งแต่ตอนนี้ แม้ว่านางจะอยากดึงนางเข้ามากอดแล้วถามไถ่เรื่องราวมากมาย แม้ว่านางจะอยากได้ยินนางเรียกตนเองว่าท่านแม่สักครั้ง แต่เวลานี้ นางกลับอดกลั้นทั้งหมดเอาไว้
ท่านอาจารย์ของนางต้องการให้นางทำอะไรกันแน่? จนถึงตอนนี้นางก็ยังไม่เข้าใจ นางไม่อยากให้ลูกสาวของนางมาข้องเกี่ยวกับอันตรายด้วย หลังจากทุกอย่างกระจ่างชัดแล้ว นางจะต้องกลับไปกับนางแน่นอน!
………………………………….
ตอนที่ 1448 เก็บไว้ป้องกันตนเอง
นางก็อยากอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวเช่นกัน เพียงแต่ หลังจากผ่านไปหลายปีแล้ว นางก็ไม่กล้าคิดเช่นนี้อีก
เมื่อครู่นางบอกว่า ท่านพ่อของนางมักหยิบสิ่งของของท่านแม่นางมาดูด้วยความคิดถึง ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า ผ่านไปหลายปีขนาดนี้แล้ว เขาก็ยังไม่เคยแต่งงานใหม่สักครั้ง? ความจำของเขาถูกผนึกไปแล้วแท้ๆ เหตุใดยังจำได้อีก?
สังเกตเห็นสีหน้าของนาง เห็นนางเก็บซ่อนสายตาแล้วนั่งเงียบเหม่อลอยอยู่อย่างนั้น ขนาดไก่ป่าที่ถูกย่างอยู่เหนือเปลวไฟไหม้แล้ว นางก็ยังไม่รู้ตัว
เห็นเช่นนั้น เฟิ่งจิ่วรับกิ่งไม้กิ่งนั้นไปจากมือของนาง มองนางแล้วถามว่า “อาจารย์อาซั่งกวน ท่านยังไม่ตอบข้าเลย ท่านแม่ของข้าจ
