ตอนที่ 1439 เขาเป็นใครกัน + ตอนที่ 1440 ดื่มน้ำล้างเท้า
ตอนที่ 1439 เขาเป็นใครกัน
“กรรซ์!”
เลือดของหมาป่ากระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวหมาป่าพวกนั้นขึ้น เสียงขู่คำรามดุดัน ยามกรงเล็บของพวกหมาป่าตวัดออกไปราวกับคมดาบ ก็ทิ้งร่องรอยลึกๆ หลายเส้นไว้บนลำต้นไม้
เมื่อศพหมาป่ายักษ์บนพื้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ คนที่อยู่บนต้นไม้ต่างกลืนน้ำลาย ดวงตาฉายแววตกตะลึงและหวาดกลัว เด็กหนุ่มที่กำลังโลดแล่นอยู่กลางฝูงหมาป่านั่น กลับเป็นเหมือนเทพแห่งความตายที่กำลังปลิดชีพอสูรร้ายพวกนั้นอย่างง่ายดาย ดูไร้ความยากเย็นถึงเพียงนั้น พวกเขาไม่เห็นบาดแผลบนตัวเขาเลยแม้แต่รอยเดียวด้วยซ้ำ เลือดที่กระเด็นติดเสื้อผ้าสีเขียวของเขา ล้วนเป็นของหมาป่ายักษ์ทั้งสิ้น…
“กรรซ์…”
เสียงหมาป่าขู่คำรามยาวๆ ดังมา หมาป่ายักษ์เจ็ดแปดตัวที่เหลือจ้องเฟิ่งจิ่วอย่างเคียดแค้น พวกมันแยกเขี้ยวและส่งเสียงร้อง สุดท้าย กลับทำได้เพียงหนีไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางเสียงหอนยาวๆ
เฟิ่งจิ่วกวาดตามอง เพียงเห็นราชาหมาป่าที่ยืนอยู่ห่างออกไป หลังจากมองราชาหมาป่าแวบหนึ่งเธอก็ละสายตากลับมา นั่งยองๆ แล้วควักเอาผนึกอสูรจากศพหมาป่ายักษ์พวกนั้นออกมาทุกตัว
และยามนี้ นักเล่นแร่แปรธาตุสิบคนเห็นอันตรายคลี่คลายแล้ว แต่ละคนล้วนถอนหายใจ พวกเขามองหน้ากัน แล้วค่อยลงจากต้นไม้อย่างประดักประเดิด จัดเสื้อคลุมให้เข้าที่เข้าทาง พยายามรักษาราศีอันสูงส่งที่นักเล่นแร่แปรธาตุอย่างพวกเขาพ
