าดขาขาดแน่นอน”
ได้ยินประโยคนี้ นักเล่นแร่แปรธาตุผู้นั้นมุมปากกระตุก เห็นเด็กหนุ่มเขย่งปลายเท้า กระโดดไปหาคนอื่นเพื่อเก็บค่าตอบแทนเช่นกัน
ทุกคนต่างล้วงเหรียญทองและแก้วแหวนเงินทองมาให้เขา แต่ก็มีคนสองคนที่ไม่ค่อยเต็มใจนัก จ้องเฟิ่งจิ่วด้วยความคลางแคลง “แค่เจ้าคนเดียวก็ไล่ฝูงหมาป่าออกไปได้? เจ้าอย่าล้อเล่นหน่อยเลย เจ้าต้องคิดให้ดี หากหลอกลวงพวกข้า กลับไปเมื่อใดเจ้าจะต้องได้รับผลกรรมแน่นอน!”
“กรรซ์!”
หมาป่าตัวหนึ่งส่งเสียงขู่คำราม ทันใดนั้น หมาป่าสีเทาตัวหนึ่งในนั้นพลันวิ่งพุ่งชนต้นไม้ ต้นไม้ต้นนั้นสั่นสะเทือนอย่างแรง นักเล่นแร่แปรธาตุที่ยืนอยู่บนต้นไม้ยืนไม่มั่นคง ถูกแรงสะเทือนทำให้เท้าลื่น ตัวเขาร่วงตกลงมาใส่หลังของหมาป่าตัวนั้น และกลิ้งล้มไปยังด้านหนึ่ง เขาตกใจจนหน้าซีด หลุดร้องเสียงหลง
“อ๊ากซ์! ช่วยด้วย!”
“กรรซ์!”
“ซี๊ด!”
คนอื่นๆ ที่อยู่บนต้นไม้พอเห็นภาพนี้ก็อดสูดหายใจไม่ได้ แต่ละคนพากันหน้าซีดกอดกิ่งไม้แน่น เพื่อไม่ให้ตกลงไป โดยเฉพาะ เมื่อพวกเขาเห็นนักเล่นแร่แปรธาตุคนนั้นตกจากต้นไม้แล้ว นอกจากหมาป่ายักษ์จอมเจ้าเล่ห์ใต้ต้นไม้ตัวนั้นที่กระโจนเข้าใส่ ห่างออกไปไม่ไกลยังมีอีกสองสามตัวที่กระโจนไปทางนักเล่นแร่แปรธาตุคนนั้นด้วย
พวกเขาที่ยืนกอดกิ่งไม้แน่นๆ อยู่บนต้นไม้ราวกับมองเห็นจุดจบของนักเล่นแร่แปรธาตุคนนั้นที่จะถูกฉีกร่างออกเป็นชิ้นๆ แล้ว นึกถึงภาพนั้น ร่างกายของพวกเขาสั่นเทา สองขาอ่อ
