น แต่ไม่เอาของจำพวกยา” เธอยิ้ม ถามว่า “สิ่งที่ข้ากล่าวไป พวกท่านมีหรือไม่?”
ทุกคนได้ยินเช่นนั้น ต่างก็ทำหน้าแปลกๆ “เจ้าจะเอาแก้วแหวนเงินทองจริงหรือ?”
“ขอรับ” เธอพยักหน้ารับคำ
“เช่นนั้นเจ้าไล่ฝูงหมาป่าไปก่อน เสร็จเรื่องแล้วพวกข้าจะให้เจ้าเอง” นักเล่นแร่แปรธาตุคนหนึ่งบอก
นึกไม่ถึง เฟิ่งจิ่วกลับหัวเราะ “เรื่องนี้ไม่เป็นไร ฝูงหมาป่ายังไม่เข้ามาใกล้เลย! ข้าคิดว่าข้าเก็บของจำพวกแก้วแหวนเงินทองของมีค่าให้เสร็จก่อนแล้วค่อยไล่ฝูงหมาป่าดีกว่า ทำเช่นนี้ ข้าก็จะได้มีความกล้าและใจสู้ขึ้นมาอีกหน่อย ไม่ใช่หรือขอรับ?”
“แต่สถานการณ์ตรงหน้าเป็นเช่นนี้พวกข้าจะเอาออกมาได้อย่างไร? มันไม่สะดวกเลยสักนิด!”
ได้ยินเช่นนั้น เฟิ่งจิ่วโบกมือ “ไม่มีอะไรไม่สะดวกหรอกขอรับ มาๆ พวกท่านขึ้นต้นไม้ให้หมด ข้าจะเก็บทีละคน” ขณะกล่าว ก็เขย่งปลายเท้ากระโดดไปยืนต่อหน้าคนที่อยู่ใกล้ที่สุด
………………………………….
ตอนที่ 1438 สะเทือนขวัญ
คนผู้นั้นถูกดวงตายิ้มหยีของเฟิ่งจิ่วจับต้อง ทำได้เพียงปลดถุงฟ้าดินออกมา แล้วควักเหรียญเงินออกมาจำนวนหนึ่งและของจำพวกอัญมณีมีค่าให้เขา มองดูเฟิ่งจิ่วรับไปแล้วยัดใส่ถุงฟ้าดินของตนเอง คนผู้นั้นหางตากระตุก ถามว่า “พอแล้วกระมัง?” หากยังล้วงต่อไปแม้แต่เงินตั้งตัวของเขาก็จะไม่เหลือแล้ว
“ขอรับ น่าจะพอแล้ว!” เฟิ่งจิ่วพยักหน้า ยิ้มตาหยีจ้องเขาแล้วตบไหล่เขาอย่างมั่นใจเต็มร้อย “ท่านวางใจ มีข้าอยู่ ท่านไม่มีทางแขนข