ียักษ์ที่เป็นสัตว์วิญญาณขั้นสูงสุด! ศิษย์พี่เฉิน รีบพาพวกเขาไปจากตรงนั้นเร็ว” เฟิ่งจิ่วตะโกน ชี้ไปยังอีกด้านหนึ่ง
ได้ยินอย่างนั้น เฉินเต้าขมวดคิ้ว ถามว่า “แล้วเจ้าเล่า? เจ้าไม่ไปหรือ? นี่ไม่ใช่เวลามาเล่น รีบลงมาแล้วไปจากที่นี่พร้อมกับพวกเราเร็วเข้า”
เฟิ่งจิ่วที่ยืนอยู่บนต้นไม้มองเขาที่อยู่ข้างล่างแวบหนึ่ง แล้วเผยรอยยิ้ม “ศิษย์พี่เฉิน ขอบคุณท่านมาก แต่ข้าต้องอยู่ต่อ ข้าจะอยู่ล่อหมียักษ์ตัวนี้ไปทางอื่นเพื่อถ่วงเวลาให้พวกท่าน พวกท่านจะได้มีเวลาหนีไป”
ได้ยินอย่างนั้น เฉินเต้าแย้งขึ้นมา “แค่หมียักษ์ตัวเดียว ในห้วงมิติของข้ามียา แค่ยาเม็ดเดียวก็ทำให้หมียักษ์หมอบได้แล้ว”
เฟิ่งจิ่วส่ายหน้า “ใช้ไม่ได้ผลกับหมีน้ำตาลที่ตัวใหญ่ขนาดนี้หรอกขอรับ อีกอย่างตัวนี้ก็เป็นสัตว์วิญญาณขั้นสูงสุดที่อีกขั้นเดียวก็จะกลายเป็นสัตว์เทวะแล้ว ยาพวกนั้นทำอะไรพวกมันไม่ได้แล้ว พวกท่านรีบไปเถิด”
“ไปเถิด! เขาจะอยู่ก็ให้เขาอยู่ไป พวกเรารีบหนีเอาชีวิตรอดเถิด!” นักเล่นแร่แปรธาตุคนหนึ่งแทรกขึ้นมา แล้วรีบวิ่งไปทางที่เฟิ่งจิ่วชี้ไป
“นั่นสิ รีบไปกันเถิด! พวกเราไม่เหมือนพวกเจ้าที่มีพลังต่อสู้แข็งแกร่ง เจ้าไม่ไป พวกเราไปเองก็ได้” อีกหลายคนที่เหลือก็รีบวิ่งหนีตามไป เหลือเพียงลั่วเหิงกับนักเล่นแร่แปรธาตุหญิงสองคนที่ยังอยู่ตรงนั้น
“ศิษย์พี่เฉิน พวกเรารีบไปกันเถิด!”
ลั่วเหิงเร่งเร้า เขามองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง แล้วก็หันตัวจากไป นักเล
