่นแร่แปรธาตุหญิงสองคนเห็นเฟิ่งจิ่วที่ยืนอยู่บนต้นไม้ไม่ยอมไป ก็อดประหลาดใจไม่ได้ แต่กลับไม่พูดอะไร เพียงจากไปพร้อมกับคนส่วนใหญ่
“ระวังตัวด้วย”
เฉินเต้ามองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง แล้วกำชับว่า “หากเข้าไปข้างในแล้วพบเจออันตรายใด เลี่ยงได้ก็จงเลี่ยง คนที่ถูกส่งตัวเข้ามาในนี้เมื่อถึงเวลาก็จะถูกส่งตัวออกไปเอง หากเข้าไปในส่วนลึกของป่าแล้วออกมาไม่ได้ ขอเพียงหาที่ปลอดภัยรักษาชีวิตเอาไว้ก็พอ”
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วนัยน์ตาไหวระริก ยิ้มตาหยีแล้วตอบว่า “ขอรับ ข้ารู้แล้ว ศิษย์พี่เฉิน ท่านรีบไปเถิด! เจอกันที่สำนักนะขอรับ ถึงตอนนั้นข้าจะจับหนูวิญญาณไผ่และเอาเหล้าไปหาท่าน”
“พูดคำไหนคำนั้น” เขายิ้มๆ แล้วหันตัวจากไป
………………………………….
ตอนที่ 1434 แม่หมีเองหรือ
เห็นพวกเขาจากไปอย่างรวดเร็ว เฟิ่งจิ่วละสายตากลับมา เพ่งมองไปที่ร่างกายของหมีน้ำตาลตัวนั้น ไม่นาน ก็รวมพลังลอยตัวไปทางหมีน้ำตาลตัวนั้น
“มาทางนี้!”
เธอใช้ปลายเท้าถีบไปที่ไหล่ของหมียักษ์ ล่อมันเข้าไปในส่วนลึกของป่า
“กรรซ์!”
หมียักษ์ตัวนั้นถูกถีบหนึ่งครั้ง มันคำรามด้วยความเดือดดาลแล้วไล่ตามเฟิ่งจิ่วไป ในตอนนั้นเอง เฟิ่งจิ่วเพิ่งสังเกตเห็นว่าที่หลังของหมีสีน้ำตาลมีลูกธนูปักอยู่หนึ่งดอก ธนูดอกนั้นดำเมื่อม มีประกายน้ำมัน ดูเหมือนจะมีพิษ แต่ที่น่าแปลกคือ หากมีพิษ เหตุใดหมีสีน้ำตาลตัวนี้จึงไม่ล้มลงไป?
“กรรซ์!”
“ตึงๆๆ!”
เสียงร้องของหมียักษ์ผสมกับเสียงฝีเท้าของม
