รวดเร็ว คล้ายกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่าง
“กรรซ์!”
หมีสีน้ำตาลคำรามเสียงดังแล้วกระโจนเข้ามา แต่กลับกระโดดขึ้นมาบนต้นไม้ไม่ได้ มันกอดต้นไม้แล้วเขย่าแรงๆ หมายจะให้มนุษย์ที่อยู่ข้างบนร่วงตกลงมา เฟิ่งจิ่วที่อยู่ข้างบนเห็นเข้าก็อดหัวเราะเบาๆ ไม่ได้
“เจ้าโง่หรืออย่างไร! เขย่าต้นไม้เช่นนี้จะทำให้ข้าตกลงไปได้หรือ?” เธอนั่งหัวเราะเบาๆ อยู่บนกิ่งไม้ สายตาเหลือบลงไปเห็นท้องของเจ้าหมียักษ์ แล้วก็หัวเราะหึๆ
“ที่แท้ก็เป็นแม่หมีนี่เอง! เจ้าว่าเหตุใดจึงบังเอิญเช่นนี้? บ้านข้ามีหมีตัวผู้หนึ่งตัว ถ้าอย่างไร เจ้ากลับไปเป็นคู่ให้เสี่ยวเฮยของข้าดีหรือไม่?”
หมีสีน้ำตาลตัวนี้เป็นสายพันธุ์เดียวกับเสี่ยวเฮยของเธอ แต่เทียบกับเสี่ยวเฮยของเธอ เจ้าตัวนี้ระดับสูงกว่าหน่อย มันใกล้จะกลายเป็นสัตว์เทวะแล้ว หากพาตัวกลับไปได้ เสี่ยวเฮยอาจจะดีใจก็เป็นได้
เธอกำลังหาคู่ให้สัตว์เลี้ยงของเธอ!
“กรรซ์ๆ!”
แม่หมีคำรามด้วยความเดือดดาล และตบต้นไม้อย่างแรง ต้นไม้ถูกเขย่าและกระแทกจนกิ่งไม้สั่นสะเทือน ใบไม้ร่วงกราว ทว่าเฟิ่งจิ่วที่อยู่ข้างบนยังคงนั่งนิ่งอยู่ แต่แม่หมีที่มีลูกธนูปักอยู่กลางหลังกลับเริ่มอ่อนแรงลงช้าๆ แล้ว
“โฮก!”
มันทิ้งตัวนั่งลงใต้ต้นไม้ เฝ้าอยู่ตรงนั้น หอบหายใจแรงเหมือนเหนื่อย และเหมือนจะเกิดจากบาดแผลที่แผ่นหลังด้วย นั่งไปนั่งไปก็นอนหมอบลงไปกับพื้น
………………………………….
