งหน้ากันแวบหนึ่ง จากนั้นคนหนึ่งเฝ้าคนหนึ่งล้างตัวเปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะอยู่ในป่าลึก ห่างออกไปสามจั้งก็มีกลุ่มผู้ชายอยู่ พวกนางเองก็ไม่กล้าอาบนาน หลังจากล้างคราบโคลนบนตัวออกแบบง่ายๆ ก็รีบเปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าสะอาด
“เสร็จแล้ว” ทั้งสองบอก จากนั้นก็เดินไปอีกด้านหนึ่งแล้วใช้กลิ่นอายพลังวิญญาณเป่าผมให้แห้ง
ท่ามกลางค่ำคืน เรือนร่างของหญิงสาวอวบอิ่มสมบูรณ์ ใบหน้างดงามน่ามอง ยืนสางผมเบาๆ อยู่ใต้ต้นไม้ภายใต้แสงจันทร์ ทำให้ผู้ชายพวกนั้นอดเหม่อมองไม่ได้
“โอ๊ย!”
หนึ่งในนั้นเดินไม่ระวัง สะดุดหินก้อนหนึ่งจนล้มคะมำลงไปบนพื้นอย่างน่าอนาถ ทำให้พวกผู้ชายข้างๆ ได้สติและรีบสงบสติอารมณ์
ส่วนชายคนที่ล้มก็หันไปยิ้มแห้งๆ ให้หญิงสาวสองคน จากนั้นก็รีบลุกเดินไปที่น้ำพุ
เฟิ่งจิ่วเหลือบมองคนพวกนั้นด้วยสีหน้าแปลกๆ จากนั้นก็ละสายตาออกไป
ประมาณครึ่งชั่วยามผ่านไป ทุกคนล้วนล้างตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จหมดแล้ว เฟิ่งจิ่วที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้งีบหลับไปตื่นหนึ่ง จนกระทั่ง ได้ยินเสียงเฉินเต้าดังมา เธอจึงตื่นขึ้น
เฉินเต้าที่เปลี่ยนใส่เสื้อผ้าสะอาดเดินมาเห็นเฟิ่งจิ่วหลับอยู่ตรงนั้น แม้แต่หัวก็เอียงไปด้านหนึ่ง ก็อดส่ายหน้าแล้วหลุดขำไม่ได้ “เจ้าเด็กคนนี้ เวลาแค่นี้ก็ยังหลับได้อีกหรือ?”
“ศิษย์พี่เฉิน พวกเราจะเดินทางต่อหรือพักที่นี่หนึ่งคืนขอรับ?” ชายคนหนึ่งถาม ความจริงเขาอยากพักที่นี่หนึ่งคืน เพราะถึงอย่างไรคืนนี้พวกเขาก็เจอเรื่
