นั้น ทุกคนไม่ได้พูดอะไร เพราะพวกเขาล้วนเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุแล้ว รู้ว่าในดินแดนลับแห่งนี้ มียาทิพย์บางชนิดที่จะเด็ดได้เฉพาะเวลากลางคืนเท่านั้น
เฟิ่งจิ่วเองก็นั่งหลับตาทำสมาธิอยู่ใต้ต้นไม้เช่นเดียวกับทุกคน ในสมองกลับกำลังครุ่นคิด เธอจะแอบออกไปคนเดียวอย่างไรไม่ให้เป็นจุดสนใจของพวกเขา? กระทั่งเวลาพลบค่ำ ยามราตรีมาเยือน ภายใต้การนำกลุ่มของเฉินเต้า พวกเขาลุกขึ้นแล้วออกเดินต่อ
ผืนป่าท่ามกลางค่ำคืน เต็มไปด้วยเสียงร้องของแมลงจากทั่วทิศ บางทีอาจเป็นเพราะจุดที่พวกเขาอยู่ยังไม่ลึกพอ ด้วยเหตุนี้ จึงยังไม่ได้ยินเสียงสัตว์วิญญาณคำรามในสถานที่เหล่านี้
“เฟิ่งจิ่ว ในหมู่พวกเราสิบคนเจ้ามีพลังอ่อนแอที่สุด แต่เจ้าไม่ต้องกลัว แค่อยู่ข้างหลังข้าก็พอแล้ว”
………………………………….
ตอนที่ 1422 หญ้าพราย
เฉินเต้าชะลอฝีเท้าแล้วพูดกับเงาร่างข้างกาย และกำชับเสริมว่า “จะเด็ดยาทิพย์ในนี้ต้องระวังตัว ยาบางชนิดก็ไม่อาจสัมผัสได้”
“ขอรับ ข้าจำไว้แล้วขอรับ” เฟิ่งจิ่วพยักหน้ารับคำ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความตกใจของนักเล่นแร่แปรธาตุคนหนึ่งดังมาจากข้างหน้า
“ดูนั่นเร็ว หญ้าพราย! เร็ว รีบจับไว้!”
เฟิ่งจิ่วตะลึง หญ้าพราย? เธอมองไปข้างหน้า ก็เห็นท่ามกลางค่ำคืน ในจุดที่แสงไฟส่องถึง สมุนไพรสีขาวดุจผ้าไหมโปร่งต้นหนึ่งกำลังแหงนหน้ารับลมยามค่ำคืนอยู่ท่ามกลางวัชพืช
“เอ๊ะ? หญ้าพรายจริงๆ ด้วย!” เธอร้องด้วยความแปลกใจเบาๆ นึกไม่ถึงว่าในนี้จะ
