ตอนที่ 1415 สิบคนหนึ่งกลุ่ม + ตอนที่ 1416 รังเกียจ
ตอนที่ 1415 สิบคนหนึ่งกลุ่ม
“กุ๊กๆๆ!”
พลันนั้นมีเสียงไก่ร้องดังมา ทุกคนอดตกตะลึงไม่ได้ หันไปมองตามเสียงนั้น
เฟิ่งจิ่วเองก็ตกใจเช่นกัน ก้มหน้าไปมอง ก็เห็นเจ้าขนเขียวที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังแล้วแท้ๆ ไม่รู้ว่าตามมาตั้งแต่เมื่อไร มันกำลังยืนยืดอกยืดคอมองผู้คนรอบกายอยู่ข้างๆ เฟิ่งจิ่ว ซ้ำยังเปล่งเสียงร้องเป็นระยะด้วย
“เอ๊ะ? นี่มันสัตว์วิญญาณระดับเจ็ดไม่ใช่หรือ?”
“เป็นสัตว์วิญญาณระดับเจ็ดไม่ผิดแน่ แต่ปกติมันต้องหนีห่างเวลาเจอคนไม่ใช่หรือ? แล้วนี่เหตุใดยังมุดเข้ามาอยู่กลางฝูงชนเช่นนี้?”
“เจ้าสัตว์วิญญาณระดับเจ็ดตัวนี้ดูอ้วนพีดีจริงๆ!”
“เจ้าขนเขียวตัวนี้ข้ารู้จัก พักนี้มันชอบเดินเล่นอยู่บนยอดเขาซานหยาง คล้ายว่าจะเป็นไก่ที่ศิษย์ชั้นล่างคนหนึ่งเลี้ยงไว้” หนึ่งในนั้นพูดขึ้น กวาดสายตามองหา สุดท้ายก็พยักเพยิดมาทางเฟิ่งจิ่ว “นั่นไง เขานั่นแหละ แต่ทำไมศิษย์ชั้นล่างคนนั้นก็มาด้วยเล่า?”
ได้ยินประโยคนั้น สายตาของทุกคนก็จับจ้องมาที่เฟิ่งจิ่วที่สวมใส่ชุดสีเขียวทั้งตัว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาของทุกคนที่มองมา เฟิ่งจิ่วเพียงยิ้มเหยเก ใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าจริงใจใสซื่อ แสร้งทำเหมือนไม่ได้ยินคำพูดของคนคนนั้น สอดส่ายสายตาไปทั่ว พิจารณาสภาพแวดล้อมรอบๆ
“มองอะไร? ข้าเป็นคนพาเขามาเอง? ทำไม? มีปัญหาอะไรหรือ?” เฉินเต้าถลึงตาใส่บรรดาศิษย์ที่อยู่รอบกาย
เห็นเป็นเขา
