วิต แม้ว่าเธอจะเป็นคนเย็นชาอยู่แล้ว แต่ลึกๆ ในใจของเธอ ก็ยังต้องการความรักและความอบอุ่นจากครอบครัว
แล้วก็เพราะเหตุผลนี้ เธอจึงอยากจะแข็งแกร่งขึ้น เพราะเธออยากปกป้องพวกเขา ปกป้องครอบครัวที่ให้ความรักและความอบอุ่นแก่เธอ
ทว่าตอนนี้ ตอนที่เธอถูกศิษย์หลายคนรุมรังแก ท่านแม่ที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวต่อหน้าเธอและช่วยไล่คนพวกนั้นไป กลับทำให้เธอรู้สึกสุขใจ รู้สึกอบอุ่น และรู้สึกเปรี้ยวฝาดลึกๆ ข้างใน
แม้นางจะไม่รู้ว่าเธอเป็นลูกสาวของนาง แม้นางจะแค่ผ่านมาช่วย แต่สำหรับเธอ นี่กลับเป็นความรู้สึกที่ถูกคนในครอบครัวปกป้อง…
ท่านแม่ ท่านรู้หรือไม่ ข้าที่อยู่ตรงหน้าท่านก็คือลูกสาวของท่านเอง? ท่านรู้หรือไม่ ข้ามาตามหาท่านถึงในสำนัก? ท่านรู้หรือไม่ ข้าอยากเรียกท่านว่าท่านแม่แค่ไหน? อยากเห็นครอบครัวเราอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันขนาดไหน?
เห็นเด็กหนุ่มที่ล้มนั่งอยู่บนพื้นมองนางด้วยดวงตาแดงก่ำเล็กน้อย ซั่งกวนหวั่นหรงอดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้ “เป็นอะไรไป? บาดเจ็บตรงไหนงั้นหรือ? พวกเขาตีเจ้าหรือ? เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”
ได้ยินคำพูดของนาง เฟิ่งจิ่วที่ล้มนั่งอยู่บนพื้นส่ายหน้า “เปล่าขอรับ พวกเขายังไม่ทันตีข้า ข้าก็ล้มลงก่อนแล้ว”
ได้ยินอย่างนั้น ซั่งกวนหวั่นหรงถอนหายใจ แล้วเผยยิ้มออกมา “ไม่เจ็บตรงไหนก็ดีแล้ว ข้าเห็นเจ้าตาแดงๆ ยังนึกว่าพวกเขาตีเจ้าแล้วเสียอีก”
เฟิ่งจิ่วเงยหน้ามองนาง บอกว่า “ข้าแค่คิดถึงท่านแม่น่ะขอรับ”
…………
