ตอนที่ 1405 ฟันเลย + ตอนที่ 1406 หนูไผ่วิญญาณ
ตอนที่ 1405 ฟันเลย
เดินตามเขาไปจนถึงป่าไผ่แห่งหนึ่ง ถึงเห็นเขาหยุดเดิน แล้วชะเง้อมองไปรอบๆ
เธอหันไปมองรอบตัว เห็นว่าที่นี่เป็นป่าไผ่ ไม่มียาทิพย์ให้เห็นแม้แต่ครึ่งต้น ก็อดถามไม่ได้ “ศิษย์พี่เฉิน ที่ท่านบอกว่ามาเด็ดยาทิพย์ หมายถึงที่นี่จริงหรือ?”
“ใช่แล้วๆ เป็นที่นี่” เขาเผยยิ้มแล้วพยักหน้า
“แต่ว่าที่นี่แม้แต่วัชพืชก็ยังไม่มีให้เห็น มียาทิพย์ให้เด็ดเสียที่ไหนกัน?” ป่าไผ่แห่งนี้นอกจากใบไผ่ที่ร่วงลงมา ก็มีแค่หญ้าอยู่ไม่กี่หย่อม มียาทิพย์ที่ไหนกัน?
“น้ำหัวใจไผ่อย่างไรเล่า! เจ้ารีบไปเก็บมาเร็ว” เขาโบกมือสั่ง ส่วนตัวเองกลับย่องเท้าเบาๆ แล้วโน้มตัวต่ำ ไม่รู้กำลังมองหาอะไรบนพื้น ซ้ำยังเงยหน้าจ้องต้นไผ่เป็นระยะ พฤติกรรมแปลกยิ่งนัก
น้ำหัวใจไผ่?
เธอพลันกระจ่าง ใช่แล้ว น้ำหัวใจไผ่ก็ใช้เป็นยาได้เหมือนกัน อีกทั้งต้นไผ่ในป่าไผ่แห่งนี้ยังเป็นไผ่วิญญาณด้วย เพียงแต่ การเก็บน้ำหัวใจไผ่ค่อนข้างยุ่งยากเล็กน้อย
โดยปกติ หากต้องการเก็บน้ำหัวใจไผ่ต้องฟันต้นไผ่เพื่อเอาน้ำข้างใน อีกทั้งยังต้องมาเก็บในเวลาเช้าที่สุดของวันด้วย น้ำหัวใจไผ่จึงจะไม่ระเหย เพียงแต่ หากฟันต้นไผ่เพื่อเอาน้ำหัวใจไผ่ จะไม่ทำให้คนอื่นแตกตื่นหรือ?
ขณะกำลังคิด ก็พลันได้ยินเสียงสวบสาบดังมา เธอชะงัก หันไปมอง เห็นเฉินเต้ากระโดดขึ้นไปบนต้นไผ่ตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้ ดังนั้นเธอจึงตะโกนถาม “ศิษย์พี่เฉิน
