ียดีๆ อีก!” จู่ๆ เฟิ่งจิ่วก็ตะโกนขึ้นมาโดยไม่บอกไม่กล่าว ดึงลั่วเหิงให้ลุกขึ้นยืน แล้วผลักเขาออกไปข้างหน้า
เห็นเช่นนี้ เขาหน้าซีดลงหลายส่วน โดยเฉพาะเมื่อฆาตกรโรคจิตที่กำลังลากชายซึ่งหมดสติอยู่หยุดเดิน ก่อนหันมามองทางพวกเขาสองคน สายตาที่แฝงความบ้าคลั่งและอำมหิตนั่น ยิ่งทำให้เขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว
“จะ เจ้าจะฆ่าข้าหรืออย่างไร!” เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ ขาทั้งสองข้างสั่นเทา พอเห็นชายโรคจิตปล่อยขาคนแล้วเดินมาทางพวกเขา เขาตกใจจนแม้แต่จะวิ่งหนีก็ยังก้าวขาไม่ออก
“เร็ว รีบดึงข้าวิ่งเร็ว! ขะ ข้าขาอ่อนไปหมดแล้ว…”
ประกายมืดมนพาดผ่านดวงตาของเฟิ่งจิ่ว มองชายที่สาวเท้าตรงมาทางนี้แวบหนึ่ง แล้วหันไปมองลั่วเหิงซึ่งกำลังยืนขาอ่อนอยู่ตรงนั้น ฉับพลันนั้นก็แสยะยิ้มในใจ หันไปดึงเขาแล้วออกวิ่งไปข้างหน้าทันที
………………………………….
ตอนที่ 1382 ความชอบที่พิสดารของซวีอู๋จื่อ
ลั่วเหิงหน้าซีดเผือด หลุดร้องเสียงหลง “ไม่ใช่วิ่งไปข้างหน้า ถอยต่างหากเล่า ถอย!”
เขาไม่อยากวิ่งไปหาความตาย! เขาที่อยู่ระดับหลอมแก่นพลังขั้นเริ่มต้นไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของระดับหลอมแก่นพลังขั้นสูงสุดได้เลย หากเข้าไปโดยไม่ประเมินกำลังตนเอง สุดท้ายก็มีแต่ต้องตายเท่านั้น
“ไปตายเสีย!”
ชายผมยาวด้านหน้าถือกริชแทงเข้ามา ขณะเดียวกันมืออีกข้างก็สาดผงยาใส่ ในชั่วขณะนั้น ขณะที่กรีดร้องเสียงแหลม ลั่วเหิงรู้สึกเพียงว่าเบื้องหน้าพร่าเลือน เหมือนเท้าสะด
