ตอนที่ 1377 ฆาตกรโรคจิต + ตอนที่ 1378 ข้าชื่อลั่วเหิง
ตอนที่ 1377 ฆาตกรโรคจิต
ยามเห็นคนนับสิบแต่งกายด้วยเครื่องแบบของสำนักโอสถตะวันโผล่ออกมาจากจุดที่ไม่ไกลนัก แววตาเธอไหวระริกเล็กน้อย ขณะกำลังจะพูด ก็ได้ยินหนึ่งในนั้นตะโกนเสียงดังลั่นว่า “โจรชั่วช่างใจกล้านัก! กล้าสังหารคนในเขตสำนักโอสถตะวันของเรา!”
ได้ยินเช่นนั้น เฟิ่งจิ่วเลิกคิ้ว สายตาจับจ้องไปที่ตัวคนพูด แล้วอธิบายว่า “ท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าเป็นเพียงผู้ผ่านทางที่เดินทางมาสอบเข้าสำนักโอสถตะวัน เมื่อครู่พักผ่อนอยู่ในป่า ได้กลิ่นคาวเลือดจึงเดินมาดูเท่านั้น”
“ที่นี่มีเจ้าอยู่แค่คนเดียว หากไม่ใช่เจ้าฆ่า แล้วจะเป็นใคร!”
เธอได้ยินอย่างนั้นก็มองชายคนนั้นแวบหนึ่งด้วยสีหน้าแปลกๆ “ท่านเอาแต่กล่าวหาว่าข้าฆ่าคน มีหลักฐานหรือไม่? นี่ข้าเพิ่งจะเดินมา ยังไม่ได้เข้าใกล้คนผู้นั้นด้วยซ้ำ จะฆ่าเขาได้อย่างไร อีกอย่าง ข้ากับเขาไร้ซึ่งความแค้นต่อกัน ข้าจะฆ่าเขาไปทำไม?”
นอกจากชายคนที่เป็นหัวหน้า คนอื่นที่ได้ยินเฟิ่งจิ่วพูดอดไม่ได้ที่จะพินิจมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นเด็กหนุ่มเนื้อตัวสะอาด เสื้อผ้าหน้าผมผ่องแผ้วหมดจด แต่งกายเรียบง่าย โดยเฉพาะดวงตาที่บริสุทธิ์ไร้เดียงสาคู่นั้น ดูแล้วไม่เหมือนคนที่จะฆ่าใครได้
“ศิษย์พี่หลิน อาจไม่ใช่ฝีมือของเจ้าเด็กนี่ ท่านดูเขาสิ เนื้อตัวสะอาดหมดจด ซ้ำยังเดินมาจากทางนั้นด้วย” ชายคนหนึ่งกระซิบ
“อืม แน่นอนว่าพวกเราต้องหาคนร
