า “ผู้อาวุโส ท่านไม่เป็นไรกระมัง?”
สภาพอย่างนี้จะจับมีดได้หรือ? นี่เป็นการผ่าตัดใกล้หัวใจเชียวนะ ถ้าไม่ระวังแม้เพียงนิดเดียวก็อาจสูญเสียชีวิตหนึ่งไปได้เลย มือของเขาสั่นอย่างนี้จะผ่าตัดได้หรือ?
“แค่…แค่ตื่นเต้นนิดหน่อย” ชายแก่ตอบตามตรง ยกมือขึ้นปาดเหงื่อ แล้วหันไปสั่งคนข้างๆ ว่า “ไปรินชาร้อนมาให้ข้าหนึ่งแก้ว ข้าขอดื่มชาสงบสติอารมณ์หน่อย”
คนข้างๆ รับคำแล้วออกไป ชายแก่นั่งลงข้างๆ มองคนที่นอนอยู่บนเตียง สายตาของเขามีแววกังวลพาดผ่าน
เวลานี้เอง ชายแก่คนหนึ่งเดินออกมาจากมุมมืด ขมวดคิ้วจ้องหน้าชายแก่ที่มีเหงื่ออาบหน้าผาก พลางถามด้วยน้ำเสียงตึงเครียดว่า “หรือว่าเจ้าไม่มีความมั่นใจ? เจ้าผ่าตัดด้วยสภาพเช่นนี้ นายน้อยจะฟื้นขึ้นมาได้หรือ?”
“ข้าไม่กล้ารับประกันว่าการผ่าตัดจะช่วยให้เขารอดชีวิตได้ แต่หากไม่ผ่าตัด เขาอยู่ได้ไม่เกินวันนี้แน่” ชายแก่ถอนหายใจ อธิบายว่า “พิษร้อนจู่โจมหัวใจแล้ว ถ้ายังไม่แก้พิษอีก เขาต้องตายจริงๆ แน่”
ได้ยินประโยคนี้ ชายแก่ที่เดินออกมามีสีหน้าเคร่งเครียด แต่กลับไม่พูดอะไรอีก หันไปจ้องเฟิ่งจิ่วที่ยืนอยู่ด้านหนึ่งแทน “ให้เจ้าหนุ่มนี่มาฝังเข็มให้นายน้อย หากเกิดอะไรขึ้น…”
“ข้าอธิบายให้เขาฟังแล้ว วิชาเข็มของเขาไม่น่าจะมีปัญหาอะไร”
หลังจากรับชาร้อนจากองครักษ์มาดื่มเพื่อบรรเทาอาการตื่นตระหนก ชายแก่มองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง แล้วหันไปพูดกับชายแก่อีกคน “อีกอย่างสถานการณ์ตอนนี้ก็ไม่มีวิ
