เฟิ่งจิ่วกับจูเยวี่ยจึงตามองครักษ์ชุดดำพวกนั้นมาถึงโรงหมอแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ในอาคารร้านค้าริมถนนใหญ่ หน้าโรงหมอมีป้ายไม้ห้อยไว้ป้ายหนึ่ง ข้างบนเขียนตัวหนังสือคำว่า ‘แพทย์’ เอาไว้ เมื่อมองขึ้นไปอีกจะเป็นชื่อของโรงหมอแห่งนี้ ‘โถงวสันตฤดู’
เวลานี้ยังเป็นตอนกลางดึก แม้ประตูจะปิดอยู่ แต่ไฟในโรงหมอกลับยังสว่าง ขณะที่เฟิ่งจิ่วกำลังไตร่ตรอง ก็เห็นหนึ่งในองครักษ์เดินไปเคาะประตู
“พวกข้าพาคนมาแล้ว”
“ให้คนที่ใช้เข็มเงินเข้ามา” เสียงชราดังมาจากข้างใน เมื่อเสียงนั้นดังมา พวกองครักษ์ชุดดำที่อยู่ข้างนอกต่างตัวสั่นเบาๆ อย่างที่ไม่อาจสังเกตเห็น
“เข้าไปเถอะ!” องครักษ์คนนั้นหลีกทาง แล้วเปิดประตูสื่อให้เฟิ่งจิ่วเข้าไป
เฟิ่งจิ่วเหลือบมองข้างใน จากนั้นสาวเท้าเดินเข้าไป แต่พอเธอเดินเข้าไปแล้วจูเยวี่ยที่อยู่ข้างหลังทำท่าจะตามเข้ามา กลับเห็นประตูปิดดังปัง
………………………………….
ตอนที่ 1364 โถงวสันตฤดู
สิ่งที่ปรากฏสู่ครรลองสายตาคือตู้ยาในร้านขายยา รวมถึงชายแก่คนหนึ่งที่กำลังนั่งสัปหงกอยู่หน้าตู้ยา ชายแก่คนนั้นผมหงอกขาว ไม่มีอะไรสะดุดตา ท่าทางเหมือนกับคนธรรมดาทั่วไป ศีรษะสัปหงกเป็นพักๆ
ทว่าในอากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยา เหมือนจะมี…
เธอมองชายแก่แวบหนึ่ง ก่อนเลื่อนสายตาออกไป ถึงแม้คนข้างในนี้จะไม่ปรากฏตัว แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายไม่ธรรมดาหลายกลิ่นที่ซ่อนอยู่
โรงหมอเล็กๆ แห่งหนึ่งกลับมีพลังเช่นนี้? หนำซ้ำยังจับตัวคนที่
