ตอนที่ 1359 ไสหัวไป + ตอนที่ 1360 ก็เขานั่นแหละ
ตอนที่ 1359 ไสหัวไป
“ขอบคุณท่านลุงมาก” เฟิ่งจิ่วกล่าวขอบคุณด้วยรอยยิ้ม แล้วจึงค่อยกระโดดขึ้นไปนั่งบนกองฟางที่กองสูงอยู่บนเกวียน
“ดึงข้าหน่อยๆ”
จูเยวี่ยเดินเข้ามา ตั้งแต่ถูกขังอยู่ในโอ่งน้ำเขาก็รู้สึกอ่อนแรงเล็กน้อย แต่ที่น่าแปลกคือ พอฟื้นขึ้นมาเขารู้สึกเหมือนมีพลังงานขุมหนึ่งคอยหนุนส่งเขาอยู่ ไม่เช่นนั้นเขาคงเดินไม่ได้ไกลขนาดนี้ เพียงแต่พลังงานนั้นคืออะไร แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้
เห็นเขาปีนป่ายเกวียนอยู่นานก็ยังขึ้นมาไม่ได้ เฟิ่งจิ่วจึงยื่นมือไปดึงเขาขึ้นมา
“ฮู่!”
จูเยวี่ยที่ล้มนั่งบนกองฟางเอนกายลงไปนอนเลย “เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว”
“นั่งให้ดี” ชายฉกรรจ์ที่ขับเกวียนอยู่ตะโกนเสียงดัง จากนั้นค่อยบังคับเกวียนให้เดินหน้าต่อ
“ขอทานน้อย เจ้าก็จะไปเมืองโอสถตะวันด้วยสินะ?” จูเยวี่ยเอนกายนอน มองท้องฟ้าสีครามก้อนเมฆสีขาวพลางถาม
“อืม” เฟิ่งจิ่วนั่งขัดสมาธิ มือข้างหนึ่งชันคาง ดวงตาหรี่ลง
“เจ้าไปทำอะไรที่เมืองโอสถตะวัน?” จูเยวี่ยถามต่อ แต่เฟิ่งจิ่วเหมือนหลับไปแล้ว ไม่ได้สนใจเขาอีก
กระทั่งเวลาพลบค่ำ พวกเขามาก็ถึงนอกประตูเมือง ชายฉกรรจ์จอดเกวียนแล้วบอกทั้งสองว่า “ถึงในเมืองแล้ว พวกเจ้าลงไปได้”
เฟิ่งจิ่วกระโดดลงมา จูเยวี่ยที่ได้พักผ่อนบ้างแล้วก็เริ่มอาการดีขึ้น เขาไถลตัวลงมาจากข้างบน ตบๆ เศษหญ้าที่เกาะตามตัวแล้วเดินเข้าไปในเมือง
“ข้าจะกินของดีสักมื้อ ห
