งอยู่กลางค่ำคืนพร้อมกลิ่นอายพลังวิญญาณ…
“แม่หนู เจ้าหนีไม่พ้นหรอก อย่าเปลืองแรงดีกว่า กลับมาเสียดีๆ เถิด!”
หญิงชราจ้องเฟิ่งจิ่ว ดวงตาสีแดงเลือดฉายความปรารถนาและความตื่นเต้น บนพื้นที่นางยืนอยู่มีเลือดสดทะลักออกมาและยกตัวนางขึ้น พานางไล่ตามเฟิ่งจิ่วที่กำลังหลบหนีอยู่ข้างหน้า
และในตอนนี้เอง เมื่อตาข่ายเลือดที่ถูกถักทอจากเลือดสดๆ บนพื้นทอดยาวไปถึงเบื้องหน้าเฟิ่งจิ่วแล้ว มันกลับย้อนกลับมา ราวกับตาข่ายผืนใหญ่กำลังม้วนตัว หมายจะจับเธอไว้ตรงกลาง
เมื่อเห็นตาข่ายเลือดรวมตัวและม้วนกลับมา กลางฝ่ามือของเฟิ่งจิ่วรวบรวมเปลวไฟลูกหนึ่งขึ้น ก่อนที่จะซัดฝ่ามือออกไป เปลวไฟพุ่งออกมาพร้อมกับกลิ่นอายพลังวิญญาณ พุ่งตรงเข้าไปกลางเลือดเหล่านั้น พริบตาเดียวก็เห็นเลือดสดเกิดเสียงดังซ่าๆ ตาข่ายเลือดฉีกขาดออก เธอรีบทะลวงผ่านไปทันที…
………………………………….
ตอนที่ 1350 หายไปแล้ว
เมื่อเงาร่างกระโดดออกมาจากตาข่ายเลือดที่ฉีกขาด ในไม่กี่อึดใจ คนทั้งคนก็หายลับไปท่ามกลางความมืด…
“หือ?”
ดวงตาของหญิงชรามีประกายไหวระริก มองรูใหญ่ที่ถูกเปลวไฟเผาจนขาด แล้วหันไปมองในความมืด ผ่านไปนานถึงหัวเราะเสียงต่ำขึ้นมา “ดูไม่ออกเลยว่าจะมีความสามารถอยู่บ้าง แม้แต่ตาข่ายเลือดก็ยังทำลายได้? สมแล้วที่เป็นร่างเทพประทับ ไม่ธรรมดาจริงๆ! แต่อย่างไรเจ้าก็หนีไม่พ้นหรอก”
สิ้นเสียง นางก็ออกตามหาเฟิ่งจิ่วอีกครั้ง เพียงแต่เมื่อนางตรงไปข้างหน้าเรื่อยๆ ปลดปล่อ
