่ขึ้นมา เงาร่างเหล่านั้นมีใหญ่มีเล็ก มีชายมีหญิง บ้างก็ดิ้นรนอยู่ท่ามกลางเลือดสด ขณะที่เห็นภาพนั้น เฟิ่งจิ่วราวกับสามารถเห็นภาพอันน่าสยดสยองที่ทุกคนในหมู่บ้านนี้ถูกหญิงชรารีดเอาเลือดจนหมดตัว ไม่ว่าผู้ใหญ่หรือเด็กเล็ก ไม่เหลือรอดสักคน…
และท่ามกลางตาข่ายเลือด เงาร่างมากมายล่องลอยอยู่ตรงนั้นพลางส่งเสียงคร่ำครวญ เสียงร้องไห้โหยหวนชวนให้รู้สึกหนักอึ้งตามไปด้วย เพราะผนึกอาคมที่ถูกทำลาย และเพราะตาข่ายเลือดที่ทะลักล้น สถานที่ที่เดิมทีไร้ซึ่งกลิ่นอายเย็นเยียบของภูตผี ยามนี้กลับเป็นเหมือนนรกบนดิน ช่างน่าขนลุกและน่าสะพรึงกลัว
มือของเธอกำหมัดอย่างไม่รู้ตัว ในใจมีคลื่นความโกรธก่อตัวขึ้นมา
วิญญาณผีมากมายขนาดนี้ คนมากมายขนาดนั้น! ไม่นึกว่าจะตายอยู่ที่นี่กันหมด!
ไหนบอกว่าคนในหมู่บ้านย้ายออกไปกันหมดแล้ว? ไหนบอกว่าเหลือแค่นางที่ทำใจจากไปไม่ได้? ทั้งหมดเป็นแค่เรื่องโกหกทั้งนั้น!
ถึงคนในหมู่บ้านจะย้ายออกไปกันหมดแล้ว แต่ก็ไม่มีทางย้ายออกไปจนไม่เหลือเลยเช่นนั้น และไม่มีทางที่หมู่บ้านนี้จะร้างเหมือนหมู่บ้านผีสิงอย่างนี้ อีกอย่าง คนที่ไม่เคยออกจากหมู่บ้านเลยจะมีขนมโรยงาอย่างนั้นได้อย่างไร? คิดว่าเธอหลอกง่ายเหมือนเด็กสามขวบจริงๆ หรือ?
เพียงแต่ ถึงเธอจะระแวงและระวังหญิงชราคนนี้แล้ว อย่างไรก็นึกไม่ถึงว่าหมู่บ้านแห่งนี้จะมีสภาพเช่นนี้ หากบอกว่าก่อนหน้านี้ยังไม่กล้าแน่ใจ เช่นนั้นตอนนี้ หลังจากที่ได้เห็นภูตผีวิ
