ญิงชราให้มาเมื่อครู่ออกมา เธอมองดูงาที่โรยไว้บนขนม แววตาไหวระริก หยิบขึ้นมากัดกินหนึ่งคำ
“ท่านผู้เฒ่า เหตุใดร่างกายของท่านถึงเป็นเตาหลอมได้ หากทำเช่นนั้น ร่างกายจะทนไหวหรือ?” เธอกินขนมไปพลาง ถามไปพลาง
นางเงยหน้ามองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง เสียงแก่ชราค่อยๆ เอื้อนเอ่ยว่า “ไม่หรอก เพราะร่างกายของข้าก็คือเตาหลอม”
“เช่นนั้นวิญญาณดั้งเดิมตัวนี้เล่า?” เธอชี้ไปที่สิ่งของเล็กๆ ที่ขาวผ่องดุจดอกฝ้ายบนหัวไหล่ตัวเอง “เจ้าตัวเล็กนี่ก็จะอยู่ในสภาพนี้หรือ เหมือนมันจะชอบข้ามากด้วย?”
“หึๆ…” หญิงชราหลังค่อมหัวเราะเสียงต่ำ เสียงแก่ชราสั่นเครือเล็กน้อย “มันชอบเจ้ามาก เพราะกลิ่นอายบนตัวเจ้าบริสุทธิ์อย่างไรเล่า”
………………………………….
ตอนที่ 1348 ยายแก่มาแล้ว
เฟิ่งจิ่วหลุบตาต่ำ ปกปิดประกายที่วาบผ่านดวงตาไป
เพราะกลิ่นอายบนตัวเธอบริสุทธิ์
ประโยคนี้หญิงชราไม่ได้พูดแค่ครั้งเดียวแล้ว
“ท่านผู้เฒ่า วิญญาณอาฆาตเกิดขึ้นได้อย่างไรกันแน่?” เธอถามด้วยเสียงแช่มช้า เจือแววสงสัยไว้รางๆ
“เกิดขึ้นได้จากการรวมแก่นแท้ของผืนฟ้าและแผ่นดิน วิญญาณอาฆาตในขั้นแรกก็คือวิญญาณดั้งเดิม เร่ร่อนไปทั่วไร้ที่สถิต เมื่อกลืนกินกลิ่นอายความแค้นเข้าไปจึงกลายเป็นวิญญาณอาฆาต” เสียงแหบแห้งและแก่ชราของนางหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนมองเฟิ่งจิ่วแล้วพูดต่อ “แม่หนู ยังมีเรื่องอื่นอยากถามหรือไม่?”
“มี” เธอใช้มือกุมท้องแล้วลุกขึ้นยืน ขมวดคิ้วทำหน้างอ “ท่านผู้เฒ่า ห้องน้ำอ