นน่องนั่น เธอกะพริบตาปริบๆ แล้วเลื่อนมองขึ้นไปข้างบน มาหยุดอยู่ที่กล้ามเนื้อหน้าท้องแปดมัดที่เห็นได้รางๆ
หยดน้ำแวววาวยังไหลลู่ตามเส้นผมของเขา หยดลงมาที่แผงอก ดูเย้ายวนยิ่งกว่าอาหารเลิศรส ครั้นมองขึ้นไปอีก ก็เห็นลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลง แนวกรามแข็งแกร่ง ริมฝีปากบางน่าดึงดูดที่กำลังเม้มเล็กน้อย ใบหน้าที่งดงามโดดเด่น นัยน์ตาดำขลับที่ลึกล้ำไม่ก้นบึ้ง ทั้งหมดเต็มไปด้วยเสน่ห์แข็งแกร่งของชายชาตรี
“มา ตรงนี้” เฟิ่งจิ่วนั่งปรับอารมณ์อยู่ตรงหัวเตียง ตบตำแหน่งข้างๆ ตัวเองเป็นเชิงบอกให้เขาเข้ามาหา
เห็นเช่นนี้ ชายหนุ่มที่เย่อหยิ่งและเขินอายเหล่ตามองเธอแวบหนึ่ง ข่มกลั้นความคาดหวังในใจไว้ หลบสายตาไปพร้อมใบหูแดงก่ำแล้วกระแอมเสียงเบา เสียงแหบต่ำเปล่งออกมาจากปาก
“แบบนี้เหมือนจะไม่ค่อยดี” ถึงเขาจะต้องการมาก แต่อย่างนี้ไม่ดีกับนางจริงๆ ถึงอย่างไรพวกเขาก็ยังไม่ได้แต่งงานกัน!
“ไม่หรอก มาเถิด!” เฟิ่งจิ่วยิ้มตาหยี “เร็วเข้า อย่าอืดอาดยืดยาด”
เขาชำเลืองมองเมื่อได้ยิน “เจ้าพูดจริงหรือ?”
“แน่นอน ท่านคิดว่าข้าล้อท่านเล่นหรือ?” เธอยักคิ้ว มุมปากแย้มยิ้มชั่วร้าย
“แต่ว่า…”
เขาขมวดคิ้ว กล่าวด้วยความกังวลระคนคาดหวังว่า “ครั้งแรก ข้าไม่มีประสบการณ์ ข้ากลัวว่าเจ้าจะไม่พอใจ”
“ไม่เป็นไร ข้าจะทำให้ท่านพอใจเอง” เธอพยายามกลั้นหัวเราะอย่างสุดความสามารถ และกระดิกนิ้วมือเรียกเขา
พอได้ยินคำพูดนั้น แม้แต่ใบหน้าเขาก็แดงก่ำ เวล
