านหรงหดลง ลำคอถูกบีบไว้ ร่างกายไร้เรี่ยวแรงปล่อยให้นางยกขึ้นยันต้นไม้ ก่อนหน้านี้เขาต้องการจะฆ่านาง นึกว่าต้องฆ่านางได้แน่ๆ ใครจะรู้ว่าต่อมากลับพลิกผันกลายเป็นเช่นนี้
“เป็นแค่ข้ารับใช้ก็กล้าตั้งตนเป็นนายในจวน? เดิมทีคิดว่าเจ้าเป็นคนฉลาด แต่เห็นชัดยิ่งว่าข้าประเมินเจ้าสูงไป”
เมื่อน้ำเสียงเย็นเยือกดังมา มือที่คว้าคอเขาบีบแน่นตามไป พอเห็นม่านตาของเขาหดลงเล็กน้อย เธอหัวเราะเยาะหยัน ก่อนจะเหวี่ยงเขาทิ้งลงเบื้องหน้าเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่ยืนอยู่ตรงนั้นมาสักพัก
“ข้าจะไม่จัดการคนคนนี้ เขาเป็นคนของท่าน ท่านจัดการแล้วกัน!”
สำหรับคนที่คิดจะเอาชีวิตเธอ ที่ผ่านมาเธอไม่เคยปล่อยเอาไว้ หากเขาไม่ใช่คนของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ เมื่อครู่เธอคงหักคอเขาไปแล้ว
เซวียนหยวนโม่เจ๋อยืนอยู่ตรงนั้น ฮุยหลางกับอิ่งอีตามมาข้างหลังเขา เวลานี้ฮุยหลางที่เห็นภาพก่อนหน้านี้ด้วยตาตนเองใจเต้นระรัว รู้สึกเหลือเชื่อเป็นที่สุด
และตอนนี้ เมื่อเห็นภูตหมอทิ้งหานหรงที่บาดเจ็บสาหัสลงตรงหน้านายท่าน ยกให้นายท่านจัดการ หัวใจของเขาหยุดเต้นแวบหนึ่ง จากนั้นมองนายท่านอย่างอดไม่ได้
หานหรงไม่เพียงเฝ้ามองนายท่านเติบใหญ่ ปีนั้นยังเคยช่วยชีวิตมารดาของนายท่านด้วย มิเช่นนั้นตำแหน่งของเขาในจวนคงไม่พิเศษเช่นนี้
ยามนี้เขาแตะย้อนเกล็ดมังกรของนายท่าน แล้วนายท่านจะทำอย่างไร?
………………………………………………….
