ณหนู ตงเอ๋อร์ไม่รู้เป็นอะไรเจ้าค่ะ แค่คืนเดียวตัวก็อ้วนขึ้นเป็นสองเท่า”
“อ้อ? เป็นเช่นนี้เอง? ไม่เป็นไร ข้ารู้เรื่องแพทย์ ประเดี๋ยวจะไปดูนางให้” เธอกล่าวจบก็ชำเลืองมองอีกห้องหนึ่งของเรือน “คนทางนั้นยังไม่ตื่นนอนหรือ”
“เจ้าค่ะ” ทั้งสามรีบตอบ แล้วปรนนิบัติเฟิ่งจิ่วอย่างรวดเร็ว
กระทั่งเฟิ่งจิ่วกินอิ่มแล้ว ก็ยังไม่เห็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อกลับมา เธอที่อยู่ว่างๆ ไม่มีอะไรทำจึงเอ่ยว่า “ไปกันเถอะ! ไปดูนางเสียหน่อย”
ด้วยเหตุนี้หญิงทั้งสามจึงตามหลังเฟิ่งจิ่วมา มุ่งหน้าไปที่เรือนด้านหลังด้วยสีหน้ากระสับกระส่าย
เมื่อเห็นคนที่อ้วนขึ้นในชั่วข้ามคืน เฟิ่งจิ่วอดทอดถอนใจไม่ได้ ฤทธิ์ยาแรงดีจริงๆ! เธอแค่นำยาประหลาดที่ได้มาตอนหลอมยายัดปากนางเท่านั้น คืนเดียวก็อ้วนขึ้นราวกับเป่าลมลูกหนังแล้ว ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ
“รู้สึกอย่างไรบ้าง นอกจากตัวอ้วนขึ้นแล้วยังไม่สบายตรงอื่นหรือไม่?” เธอหยิบสมุดเล่มเล็กๆ ออกมาจดพลางถาม นี่เป็นสมุดบันทึกผลของยาประหลาดพวกนั้นโดยเฉพาะ
“ไม่เจ้าค่ะ คุณหนู ขอร้องคุณหนูช่วยบ่าวด้วย” ตงเอ๋อร์ร้องไห้อ้อนวอน
“ไม่เป็นไร เจ้ารอเดี๋ยว ข้าจะหายามาให้เจ้ากินเอง” เฟิ่งจิ่วโบกมือ หยิบยาเม็ดสีแดงคล้ำออกมา
ตงเอ๋อร์เห็นยาเม็ดสีแดงคล้ำแล้วกลับลังเล มองเฟิ่งจิ่วอย่างร้อนใจเล็กน้อย “บ่าว บ่าว…” นางไม่กล้ากิน ยานั้นแค่เห็นก็รู้แล้วว่าต่างจากยาทั่วๆ ไป กินไปจะไม่มีปัญหาอะไรหรือ?
ทว่าขณะที่นางเอ่ยปาก
