กระแสลมสายหนึ่งก็ตรงเข้ามาสกัดจุดลมปราณตรงหน้าอกของนาง จนนางร้องออกมา ขณะเดียวกันเฟิ่งจิ่วก็ดีดยาเข้าปากนางไป
“มีโอกาสได้ลิ้มลองยาของข้า เจ้าควรจะยินดีไว้” เฟิ่งจิ่วปรบมือ มองตงเอ๋อร์กลืนยาลงไป ก่อนจะเอ่ยว่า “รอสักพัก อาการเป็นอย่างไรก็บอกข้า”
คนทั้งสี่ได้ยินคำพูดและเห็นภาพเช่นนี้ จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าตงเอ๋อร์กลายเป็นหนูลองยาไปแล้ว? ยามนึกถึงข้อนี้ ทั้งสี่คนอดสั่นสะท้านไม่ได้…
………………………………………………….
ตอนที่ 1318 นางปีศาจ ออกมาเดี๋ยวนี้
เพราะพวกนางเข้ามาใกล้ชิดด้วยเจตนาอื่น ทุกคนจึงกลายเป็นหนูลองยาหรือ?
ไม่ ไม่ใช่ นางไม่ได้วางยาพวกนางสี่คนตรงๆ แต่เป็นหลังจากตงเอ๋อร์ไปส่งน้ำแกงโสม…
สามคนที่เหลือนึกถึงข้อนี้ ก็ก้มหน้าลงด้วยความตึงเครียด เวลานี้ ตงเอ๋อร์ที่นึกถึงจุดนี้เช่นกันหน้าขาวซีดและร้องโอดครวญทันที ร่างกายกลิ้งไปบนพื้น เสียงร้องเจ็บปวดดังจากปากของนางไม่หยุดหย่อน
เห็นเพียงร่างของนางที่เดิมทีอ้วนท้วนพลันผอมลงด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า ทว่าขณะผอมลง มือเท้ากลับเหยียบพื้นและนั่งยองดุจสัตว์ป่า ปากส่งเสียงคำราม ร่างกายอ้วนสมบูรณ์กระโดดอยู่บนพื้นราวกับสัตว์
จากนั้นก็เห็นว่าใบหน้าของนางเกิดเปลี่ยนแปลง จากคนเป็นๆ คนหนึ่งเปลี่ยนสภาพกลายเป็นคล้ายแมวคล้ายเสือ สิ่งที่ทำให้คนเหลือเชื่อที่สุดคือ ด้านหลังของนางงอกหางแปลกๆ ออกมาด้วย
“กรี๊ด!”
ชุนซย่าชิวทั้งสามคนตกใจกับภาพนี้ พากันปิดปากกรีดร้อง
