ด้ เขาเป็นผู้ชาย ถูกยั่วยวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากอดกลั้นไว้นานจะกลายเป็นอาการบาดเจ็บภายในจริงๆ
อีกด้านหนึ่ง เฟิ่งจิ่วกลับมาถึงห้องของเธอ ปิดประตูหน้าต่างแล้วหลบเข้าไปแอบหัวเราะอยู่ในผ้าห่ม
เอาเถอะ! เธอยอมรับก็ได้ว่าตั้งใจ เธอก็แค่อยากทดสอบความหนักแน่นของเขา นึกไม่ถึงว่าเขาจะความอดทนต่ำขนาดนั้น เมื่อนึกถึงสายตาคาดหวังนั้น และยังมีท่าทางตอนตัวแข็งทื่อ เสียงหัวเราะก็ยิ่งหลุดออกจากปากเธออย่างอดใจไม่อยู่
ส่วนเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่กลับมาถึงในลานบ้านเหลือบมองห้องของเฟิ่งจิ่วแล้วส่ายหน้า เดินเข้าไปในห้องก่อนสั่งให้คนเตรียมน้ำร้อนมาให้ เพื่อดับไฟร้อนในตัว
วันต่อมา เช้าตรู่อันเงียบสงบถูกเสียงกรีดร้องที่แหลมสูงทำลายลง
“กรี๊ด!”
เสียงนั้นดังจากลานด้านหลังมาถึงหน้าลานบ้านหลัก ทำให้คนทั้งเขตเรือนแตกตื่น แน่นอน ยกเว้นแค่คนผู้หนึ่ง นั่นก็คือเฟิ่งจิ่วที่กำลังนอนหลับคุมโปงอยู่ใต้ผ้าห่มนั่นเอง
เธอเหมือนไม่ได้ยินเสียงนั้น เพียงพลิกตัวเล็กน้อย ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมหัว ไม่คิดจะสงสัยสักนิดด้วยซ้ำ
เพราะไม่ต้องสงสัยก็รู้ว่าเรื่องอะไร หนำซ้ำเรื่องนั้นยังเกิดจากฝีมือของเธอด้วย
ผู้หญิงสี่คน สองคนเฝ้ายามกลางคืนอยู่นอกห้องที่เฟิ่งจิ่วอยู่ รอรับใช้เฟิ่งจิ่วว่าตอนกลางคืนจะลุกขึ้นมาดื่มน้ำอะไรหรือไม่ ส่วนอีกสองคน นอกจากคนที่ถูกพากลับมาเมื่อคืน อีกคนยังอยู่ที่เรือนด้านหลัง
ตอนที่เสียงกรีดร้องแหลมดังทะลุฟ้า สองคนที่อยู่ในเรื
