ไหนของท่านน่ะ? มองอะไรไปเรื่อย”
“เสี่ยวจิ่ว ถ้าเช่นนั้นเอาอย่างนี้ดีไหม! พวกเราเลือกฤกษ์งามยามดีสักวัน แล้วข้าส่งของกำนัลไปหมั้นเจ้าไว้ก่อนเป็นอย่างไร?”
“ไม่ดีกว่า ข้ายังต้องพิจารณาใหม่อีก นอกจากนั้นท่านกับข้ายังมีสัญญาสิบปีอยู่อีกนะ!” เธอแค่นเสียงขึ้นจมูก มองเขาที่ยืนร้อนใจอยู่ตรงนั้น รู้สึกขำเล็กน้อย
“คิดๆ ดูข้าก็มาอยู่ที่นี่หลายเดือนแล้ว อีกไม่กี่วันคงต้องไปแล้ว” เธอมองเขา กล่าวว่า “พอข้าไปท่านไม่ต้องสืบข่าวของข้า เมื่อใดควรปรากฏตัว ข้าจะออกมาเอง”
เขาขมวดคิ้วเมื่อได้ยินประโยคนั้น “นี่เจ้าตั้งใจจะซ่อนตัวหรือ ความจริงหากเจ้ามีเรื่องใดต้องทำก็บอกข้าได้ ข้าช่วยเจ้าแก้ปัญหาเอง”
“ไม่ต้อง เรื่องนี้ข้าต้องจัดการด้วยตนเอง อีกอย่าง ถึงแม้จะเป็นท่าน ข้าก็ไม่อยากให้ท่านมาช่วยข้าทุกเรื่อง”
………………………………….
ตอนที่ 1310 เขาคิดจะทำอะไร
ผู้หญิงที่พึ่งพาผู้ชายมากเกินไป สุดท้ายมีแต่จะกลายเป็นคนไร้ค่า เธอไม่ค่อยชอบพึ่งพาคนอื่น สิ่งที่เธอต้องการคือมีอิสระในการตัดสินใจและความสามารถในการแก้ไขปัญหา
แม้แต่ในอาณาเขตของแปดจักรวรรดิใหญ่แห่งนี้ เธอก็หวังว่าจะมีสักวันที่อำนาจของตนแผ่ขยายมาถึงที่นี่ คนของเธอจะกระจายตัวอยู่ทั่วทุกมุมของแปดจักรวรรดิใหญ่ แค่ออกคำสั่งก็แห่แหนกันมาจากทั่วทุกสารทิศ!
ครั้นนึกถึงความคิดนี้ แววตาของเธอวาบไหว เธอรู้สึกว่าภาพนี้จะกลายเป็นจริงได้แน่นอน
ทว่าที่เธออยากมีแรงสนับสนุนและอำนาจเช
