นคืออะไร รู้สึกเหมือนขยับได้”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อหยิบหยกเลือดในมือเธอไป เค้นเลือดหยดหนึ่งจากปลายนิ้วของเธอหยดลงบนหยกเลือดเพื่อตีตราเป็นเจ้าของ แล้วจึงช่วยผูกแขวนไว้ตรงเอวอย่างดี พลางกำชับว่า “พกหยกเลือดนี้ติดตัวไว้ นอกจากช่วยเรื่องฝึกบำเพ็ญได้ ยังมีผลคุ้มกันเจ้าของด้วย”
“คุ้มกันเจ้าของ?” เธอแปลกใจ “นี่เป็นของวิเศษหรือ?”
“เป็นของวิเศษที่พบเห็นได้ยาก”
ได้ยินเช่นนี้ เฟิ่งจิ่วกะพริบตายิ้มขึ้นมา “เสด็จพ่อของท่านใจกว้างนัก!” เธอไม่มีอะไรให้เขาเลย!
“หยกเลือดหนึ่งก้อนก็ซื้อเจ้าได้แล้วรึ?” เขาเลิกคิ้วมองเธอ
“ฮี่ๆ จะพูดเช่นนี้ก็ไม่ได้” เธอดึงแขนของเขาก่อนพิงศีรษะลงบนไหล่ ยิ้มตาหยีกล่าวว่า “ควรบอกว่าข้าชนะใจเสด็จพ่อของท่านมากกว่า”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อไม่พูดอะไรเรื่องนี้ เพียงยื่นแขนไปกอดสาวน้อยไว้แน่น
เมื่อทั้งสองกลับถึงจวน คนในจวนเห็นนายท่านกอดสาวน้อยชุดแดงผูกผ้าปิดหน้าเข้ามา ก็แอบมองกันเงียบๆ อย่างอดไม่ไหว สองวันนี้พวกเขากำลังคาดเดาตัวตนของนาง คนในจวนแอบสนทนาพาทีกัน คิดว่าแปลกใหม่ไม่น้อย
ไม่คิดจริงๆ ว่าข้างกายของนายท่านที่ตลอดมาไม่เข้าใกล้สตรีจะมีสาวน้อยคนหนึ่งมาตั้งแต่แรก นอกจากนั้น หญิงชุดแดงคนนี้ก็ทำให้พวกเขารู้สึกว่าไม่ได้ด้อยไปกว่าองค์หญิงอิ๋งเสวี่ยอะไรนั่นด้วย
………………………………………………….
