ะการเคลื่อนไหวอะไรบ้าง
เธอเข้าไปดูน้ำค้างในขวด เห็นว่ายังไม่ถึงครึ่งขวด จึงเปลี่ยนสถานที่มาเก็บน้ำค้างดอกไม้อีกครั้ง ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็เก็บน้ำค้างในสวนดอกไม้หลวงทั้งหมดเรียบร้อย เธอเก็บขวดเล็กๆ ไว้ให้ตนเอง จากนั้นนำส่วนที่เหลือเข้าไปในตำหนักและตามหานางกำนัลคนเมื่อวาน
“นี่เป็นน้ำค้างดอกไม้ เจ้าเอาไปชงชาให้จักรพรรดิที” เฟิ่งจิ่วส่งน้ำค้างดอกไม้ที่เก็บมาให้นางกำนัลพลางเอ่ย ก่อนจะหันหลังตั้งใจว่าจะกลับไปงีบสักหน่อย
“นะ น้ำค้างดอกไม้? มากเพียงนี้เชียว?” นางกำนัลมองขวดที่เต็มเปี่ยมสองสามใบด้วยสีหน้าตะลึง
นางเก็บมาจริงหรือ? ผสมน้ำไปหรือไม่? ยามนึกถึงตรงนี้ สีหน้าของนางกำนัลพลันแปลกประหลาดขึ้นมา น่าจะเติมน้ำไปจริงๆ มิเช่นนั้นนางคนเดียวจะเก็บมามากมายเพียงนี้ในเช้าวันหนึ่งได้อย่างไร?
เฟิ่งจิ่วเหลือบมองนาง รู้ว่านางกำลังคิดอะไร จึงบอกไปว่า “วางใจได้ เป็นน้ำค้างดอกไม้ไม่ผสมน้ำ” กล่าวจบก็โบกๆ มือเดินจากไป
อีกด้านหนึ่ง แววตาเฉียบคมของจักรพรรดิที่ได้ยินองครักษ์ลับรายงานเปลี่ยนไปเล็กน้อย “อ้อ? มีฝีมือเช่นนี้เชียว?”
“พ่ะย่ะค่ะ ซ้ำยังชำนาญมาก”
องครักษ์ตอบรับเสียงเบา อันที่จริงเขาได้รับคำสั่งให้คอยจับตามองสาวน้อยคนนั้น ตั้งแต่ในป่าครั้งก่อนก็มองออกแล้วว่านางไม่ธรรมดา อีกอย่างฝีมือยังดีกว่าองค์หญิงสามของจักรวรรดินทีแดงด้วย แม้แต่รัชทายาทแห่งชื่อสุ่ยยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง ผู้หญิงเช่นนี้น่าจะ
