เหมาะสมกับองค์ชายรัชทายาท ไม่รู้ว่านางมาจากตระกูลใด หากไม่ใช่คนของราชวงศ์ในแปดจักรวรรดิใหญ่ ไม่แน่ว่าอาจเป็นคนตระกูลใหญ่ส่วนหนึ่ง
จักรพรรดิได้ฟังแล้วเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้ ผ่านไปเนิ่นนานยังไม่พูดอะไร
เฟิ่งจิ่วที่กลับมาถึงเรือนหาวหวอดพลางเข้าประตูไป ความง่วงงุนถาโถมมาหายิ่งทำให้เซื่องซึม แม้แต่ดวงตายังลืมไม่ค่อยจะขึ้น โดยเฉพาะเมื่อเธอใช้เวลาแค่ประมาณครึ่งชั่วยามก็เก็บน้ำค้างดอกไม้เสร็จ อีกทั้งตอนนี้ท้องฟ้ายังไม่สว่างดี ท้องฟ้าสลัวๆ ทำให้เธอรู้สึกว่ายามนี้ยังเป็นตอนกลางดึก
หลังจากเข้าห้องไป เมื่อถอดเสื้อนอกออกก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงทันที ก่อนจะดึงผ้าห่มมานอนต่อ…
แต่หลังจากเธอห่มผ้า เตียงร้อนๆ กลับทำให้เธอตกใจ จึงยื่นมือไปคลำสำรวจอีกครั้ง…
………………………………………………….
ตอนที่ 1302 จัดชามตะเกียบมาเพิ่มอีกชุด
อืม บนเตียงมีเพียงเธอคนเดียว เช่นนั้นเธอไม่ได้เดินเข้าผิดห้อง ดังนั้นจึงม้วนผ้าห่มหลับสนิทไปเช่นนี้โดยไม่แม้แต่จะลืมตามอง…
เมื่อเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่อาบน้ำเสร็จเดินออกมา ตรงโต๊ะไม่เห็นมีใคร แต่พอเดินเข้าไปห้องข้างใน ไม่คิดว่าจะเห็นเฟิ่งจิ่วม้วนผ้าห่มนอนอยู่ตรงนั้น เล่นเอาเขาอดตกใจไม่ได้ จากนั้นค่อยหลุดยิ้มพลางส่ายหน้า
เขาไม่ปลุกนางแต่เดินออกมาจากห้อง ปิดประตูเบาๆ แล้วมาที่ลานบ้าน เรียกว่า “อิ่งอี”
“นายท่าน” อิ่งอีในชุดดำปรากฏตัวต่อหน้าเขาทันที
“นางไปไหนมาแต่เช้า?”
ในความทรงจำของเขา หากไม่มี
