ตอนที่ 1297 ปรนนิบัติเสวยอาหาร + ตอนที่ 1298 สังเกตการณ์
ตอนที่ 1297 ปรนนิบัติเสวยอาหาร
“เสด็จพ่อของข้าพูดอะไรกับเจ้า?” เซวียนหยวนโม่เจ๋อจูงเฟิ่งจิ่วมานั่งในศาลาพลางเอ่ยถาม
“แค่ถามข้าบางเรื่อง เช่นว่ารู้จักท่านได้อย่างไร” เธอยิ้มบอก “ข้าคิดว่าเขาไม่ได้ไร้เหตุผลอย่างที่ท่านบอกเช่นนั้น”
ได้ยินเช่นนี้ เขาเม้มริมฝีปากไม่ถามอะไรอีก แต่บอกว่า “ตอนเข้าวังเจ้ากินแค่ขนมสองสามชิ้น หิวหรือยัง ข้าจะให้คนไปยกอาหารเข้ามา” กล่าวจบก็เรียกอิ่งอีกับฮุยหลางที่ตามหลังอยู่ไกลๆ เข้ามา
“นายท่าน”
“ให้ทางห้องครัวส่งอาหารเข้ามา” เขาสั่งเสียงเข้ม
“ขอรับ” ฮุยหลางขานรับก่อนหมุนตัวออกไป ส่วนอิ่งอีเฝ้าอยู่ด้านนอกศาลา
ไม่นานนัก บนโต๊ะในศาลาก็เรียงรายไปด้วยอาหาร เฟิ่งจิ่วถอดผ้าปิดหน้ากินอาหารเป็นเพื่อนเซวียนหยวนโม่เจ๋อในสวนดอกไม้ แน่นอนว่าข่าวนี้แพร่สะพัดภายในวังเช่นกัน นางสนมไม่น้อยรู้ข่าวแล้วทั้งประหลาดใจและใคร่รู้ แต่ก็ไม่กล้าไปตอแยสาวน้อยชุดแดง
ว่ากันให้ถูกต้องคือ พวกนางไม่กล้าไปยุ่งกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ เขาเป็นคนที่กล้าโต้เถียงจักรพรรดิ หากพวกนางเข้าไปใกล้ ไม่แน่ว่าเมื่อไรจะถูกฆ่าโดยที่ไม่มีใครให้ความยุติธรรมแก่พวกนาง
ตอนอยู่ในพระราชวัง เฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อพักอยู่ตำหนักเดียวกัน เพียงแต่ไม่ใช่เขตเรือนเดียวกัน
ช่วงเย็นนางกำนัลคนหนึ่งมาที่เรือนที่พักของเฟิ่งจิ่ว ขณะนั้นเฟิ่งจิ่วที่ไม่ได้สวมผ้าปิดหน้ากับเ
