ตรงโต๊ะยาวชายตามองเฟิ่งจิ่ว เห็นเธอจ้องมองอาหารรสเลิศโดยไม่แม้แต่จะละสายตา จึงแค่นเสียงหยัน “นิ่งอยู่ตรงนั้นทำไม ยังไม่เข้ามาปรนนิบัติข้ากินอาหารอีก!”
“หา?”
เธอมองจักรพรรดิอย่างตกตะลึง “ปรนนิบัติเสวยอาหาร?”
นางกำนัลที่อยู่ข้างๆ ก้าวเข้ามาอย่างระมัดระวัง เอ่ยเสียงเบาว่า “แม่นางเฟิ่ง องค์จักรพรรดิชี้อะไร ท่านก็ยกสิ่งนั้นเจ้าค่ะ”
เธอได้ยินเช่นนี้สีหน้าก็แปลกไป มองจักรพรรดิที่นั่งตัวตรงแวบหนึ่ง ครุ่นคิดแล้วจึงจะเข้าไป “องค์จักรพรรดิ เช่นนั้นท่านอยากเสวยอะไรเพคะ? ชี้ให้ข้าดู ข้าจะคีบให้ท่านเสวยเอง”
………………………………………………….
ตอนที่ 1298 สังเกตการณ์
“ดูและคีบเอง” เขาเอ่ยเสียงทุ้ม
เห็นเป็นเช่นนี้ เฟิ่งจิ่วมองอาหารบนโต๊ะ และใช้จานใบค่อนข้างใหญ่คีบของสองสามอย่างยกเข้าไป “เช่นนั้นลองสองสามอย่างนี้ดูเพคะ” เธอคีบอาหารรสอ่อนให้เขากินก่อน กลับเห็นเขากินทุกอย่างแค่คำเดียว ก่อนจะขยับจานไปแล้วชี้ขาหมูตรงกลาง “ข้าหมู คีบมาให้ข้าหน่อย”
“เพคะ” เธอยิ้มๆ แล้วคีบมาให้ตามที่เขาชี้
แต่ไม่ทันไร เธอก็พบว่าเขาเลือกกินมาก กินทุกอย่างแค่คำเดียว มีแต่ขาหมูที่กินไปได้สองชิ้น อาหารโต๊ะใหญ่แทบจะไม่ได้แตะอะไรก็เห็นเขาวางตะเกียบลงแล้ว
“องค์จักรพรรดิ น้ำชาวิญญาณเพิ่งชงเสร็จเพคะ” เธอยกน้ำชาเข้าไปให้
เขาชำเลืองมองเธอ หลังจากยกมาจิบอึกหนึ่งก็ใช้ฝาถ้วยเกลี่ยน้ำชาเบาๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำมีความน่าเกรงขามดังขึ้นมา “พรุ่งนี้เช้าไปเก็บด
