ทสะเช่นนี้ ข้าเจ็บใจนัก!” นางพูดอย่างเคียดแค้น “โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนนั้น หากไม่สังหารเสียก็ยากจะระบายโทสะในใจข้าได้!” มาอยู่ที่นี่นางถูกหมิ่นเกียรติครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งหมดนี้เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้น!
เมื่อได้ยินวาจาที่ดังมาจากข้างหลัง แววตาขององค์รัชทายาทไหวระริก “ผู้หญิงคนนั้น หน้าตาเป็นอย่างไรกันแน่?”
“ซี๊ด!”
ขณะที่เขากำลังคิดถึงสตรีชุดแดงที่ทำให้ผู้พบเห็นตะลึงในความงาม จู่ๆ ก็รู้สึกปวดแสบปวดร้อนที่มือ อดสูดปากไม่ได้ เขารีบดึงมือมาจากข้างหลัง พอเห็นมือของตนบวมแดงขึ้นมาอย่างรวดเร็วก็ต้องตกใจ
องค์หญิงอิ๋งเสวี่ยที่อยู่ในศาลาข้างหลังได้ยินเสียงเขาสูดปากก็ตกใจเบาๆ เดินเข้ามาถาม “เสด็จพี่ เป็นอะไรไป ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
ทว่าพอเดินมาถึงข้างกายเขา เห็นเขาจับมือตัวเองยืนเหม่ออยู่ตรงนั้น นางร้องด้วยความตกใจทันที “กรี๊ด!”
………………………………….
ตอนที่ 1296 ได้กลิ่นหอมอะไรหรือไม่
“ทำไม ทำไมถึงเป็นเช่นนี้?”
นางร้องอุทาน เห็นเพียงมือข้างหนึ่งของพี่ชายรัชทายาทบวมแดงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เพียงไม่นาน มือข้างนั้นก็บวมใหญ่ขึ้นมาเกือบเท่าตัว หนาและใหญ่เหมือนอุ้งตีนหมี สิ่งที่ทำให้นางตกใจมากที่สุดก็คือ ตอนที่นางยื่นมือออกไปแตะดู กลับเหมือนสัมผัสถูกไฟ นางถูกลวกจนต้องรีบชักมือกลับ
“เสด็จพี่ พวกเรารีบกลับกันเถอะ ไปให้คนดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
นางประคองเขาไว้ นึกได้ว่าแม้เขาจะค่อยๆ ฟื้นตัวหลังกินยา
