เป็นความจริง เขาขี่ม้าเข้าไปแล้วถูกคนหามออกมาจริงๆ
เฟิ่งจิ่วได้ยินประโยคนั้น กลีบปากใต้ผ้าปิดหน้ากระตุกเบาๆ รู้สึกว่าวาจาเช่นนี้ในเวลาอย่างนี้ก็คงมีแค่องค์จักรพรรดิเท่านั้นที่พูดได้ หากเป็นคนอื่นพูดล้วนไม่ดี
“เสด็จพ่อ เรื่องนี้ลูกไม่คิดว่าตัวเองมีความผิดพ่ะย่ะค่ะ”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าวเสียงทุ้มต่ำ เงยหน้ามองร่างที่เต็มไปด้วยความน่าเกรงขามตรงที่นั่งเบื้องบน แล้วเหลือบมองรัชทายาทชื่อสุ่ยแวบหนึ่ง “เขาถูกคนหามออกมา ล้วนเป็นเพราะเขาหาเรื่องใส่ตัวเอง”
………………………………….
