ิงสามเตรียมพร้อมแล้วหรือยัง”
“พร้อมแล้ว” รัชทายาทชื่อสุ่ยขานรับ สายตาหยุดบนร่างของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ “พวกเราเองก็ไปฝึกวิชาข้างนอกบ่อย ติดตามได้ง่ายๆ สบายๆ แม้แต่เสื้อผ้าก็เปลี่ยนเป็นชุดล่าสัตว์ รอแต่รัชทายาทเซวียนหยวนเท่านั้น”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อย่างนั้นก็เชิญเถอะ! เตรียมม้าไว้เรียบร้อยแล้ว”
คนทั้งสองได้ยินจึงเดินออกไป มาที่นอกจวนและพลิกตัวกระโดดขึ้นม้าที่เตรียมไว้แล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อทางด้านหลังเดินออกมา อิ่งอีจูงม้าสีดำเข้ามาหา เซวียนหยวนโม่เจ๋อไม่กระโดดขึ้นม้าทันที แต่ชำเลืองมองเฟิ่งจิ่วที่อยู่ข้างๆ
“ข้าจะขี่ตัวนี้” เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ชี้ม้าขาวตัวหนึ่งที่หยางหย่งจูงมา
“ตามมาข้างกายข้าอย่าห่างไปไกลนัก” เขาเอ่ยเสียงเข้ม จากนั้นจึงพลิกตัวขึ้นนั่งบนหลังม้า พลางมองเธอที่ยืนอยู่ด้านล่าง
“ได้” เฟิ่งจิ่วรับคำ หลังจากรับม้าที่หยางหย่งจูงมาให้ก็พลิกตัวขึ้นนั่งบนม้าอย่างงดงาม ก่อนจะตามไปข้างๆ เขา
รัชทายาท+ชื่อสุ่ยที่อยู่อีกด้านเห็นเข้า สายตาก็หยุดมองหนุ่มน้อยในชุดเด็กรับใช้อีกครั้ง พินิจมองแวบหนึ่งถึงค่อยละสายตาออกไป
อิ่งอีกับฮุยหลางทางด้านหลังคอยติดตามคุ้มกัน รวมถึงทหารอารักขาจากในจวนกลุ่มหนึ่ง พวกเขาทางนี้มียี่สิบสามสิบคน พวกของรัชทายาทแห่งชื่อสุ่ยทางนั้นอีกยี่สิบสามสิบคน รวมกันแล้วห้าสิบหกสิบคน กลายเป็นกลุ่มใหญ่มุ่งหน้าไปยังเขาเก้าชั้น
หยางหย่งที่อยู่เฝ้าจวนเห็นพวกเขาไปแล้ว จึงหมุนตัวกลับ
