ง
“เรื่องนี้เจ้าไม่รู้ แม้บอกว่าแปดจักรวรรดิใหญ่แบ่งแยกกันปกครอง แต่ราชวงศ์เซวียนหยวนของเราแข็งแกร่งที่สุด อีกอย่างไม่เพียงเท่านี้ อำนาจบารมีของข้าในแปดจักรวรรดิใหญ่ องค์ชายรัชทายาทของจักรวรรดิอื่นเทียบไม่ได้แน่นอน ให้พวกเขาเข้าพักในจวนของข้าก็นับว่าไว้หน้าให้มากแล้ว”
เฟิ่งจิ่วฟังคำพูดของเซวียนหยวนโม่เจ๋อจบแล้วแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ยังปล่อยไป ถูกต้องแล้ว เขาแค่ออกไปไหนทำอะไรไม่เป็นจุดสนใจ เหมือนว่าในความจำของเธอจะไม่เคยเห็นเขาปรากฏตัวยิ่งใหญ่เลย
แต่สำหรับพลังของเขา เธอไม่เคยสงสัยมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แม้ว่าเธอจะเคยช่วยเขาที่ถูกไล่สังหารในป่าเก้าหมอบ แต่นั่นเป็นเพราะพิษเหมันต์ในร่างของเขากำเริบเท่านั้น
กลับมาครั้งนี้เห็นสภาพร่างกายของเขาฟื้นฟูเร็วนัก แก้พิษเหมันต์ได้ พลังไม่ถูกกดไว้อีกแล้ว เขาในสภาพนี้น่าจะมีศัตรูน้อยนัก
“อิ่งอี เจ้าไปสั่งให้คนเตรียมการที ให้พวกเขาเข้าพักเรือนทิศเหนือทางนั้น” เซวียนหยวนโม่เจ๋อสั่งการเสียงเข้ม
“ขอรับ” อิ่งอีขานรับและก้าวออกไป
“เช่นนั้นข้าต้องทำอะไรหน่อยหรือไม่?” เฟิ่งจิ่วถาม
เซวียนหยวนโม่เจ๋อได้ยินก็หันหน้าไปเล็กน้อย มองเธอที่อยู่ข้างกาย มุมปากน่ามองยกขึ้นเผยรอยยิ้มละมุนให้เห็น “เจ้าแค่ต้องอยู่ข้างกายข้าพอ”
ภายในวังหลวง
เมื่อจักรพรรดิเห็นหยางหย่งกับฮุยหลางสองคนที่เซวียนหยวนโม่เจ๋อส่งมา สีหน้าก็มืดทะมึน “เขาสั่งให้พวกเจ้าสองคนมารับรัชทายาทกับองค์หญิงราชวงศ์
