องพวกเขา นายท่านเป็นโอรสที่ยอดเยี่ยมที่สุดขององค์จักรพรรดิ เป็นจักรพรรดิเจ้าเหนือหัวโดยกำเนิดที่มีความสามารถในการปกครองที่สุด มีเพียงนายท่านของพวกเขาถึงจะทำให้จักรวรรดินี้เหนือกว่าจักรวรรดิอื่นๆ และสามารถปกครองทั้งจักรวรรดิ นำพาจักรวรรดิไปสู่ความรุ่งโรจน์ได้!
ครั้นออกมาข้างนอก เขาเห็นอิ่งอีมาที่ด้านนอกตำหนักตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ จึงเดินเข้าไปถาม “นายท่านยืนเหม่ออยู่ข้างหน้าต่างมานานเท่าไรแล้ว กำลังคิดถึงภูตหมออีกแล้วใช่หรือไม่?”
อิ่งอีชายตามองเขา บอกว่า “เจ้าถามทั้งๆ ที่รู้ไม่ใช่หรือ?”
ฮุยหลางได้ยินเช่นนี้ก็เกาศีรษะ เอ่ยด้วยความสงสัย “ข้าไม่เข้าใจว่ามีอะไรน่าคิดถึง? หากข้าไม่พบเจ้าสักสิบปี เดาว่าก็คงไม่คิดถึงหรอก”
อิ่งอีได้ยินดังนี้ก็กลอกตาใส่เขา หมดคำจะพูดเล็กน้อย “จะเหมือนกันได้หรือ?”
“ก็ใช่น่ะสิ เจ้าไม่ใช่ผู้หญิง” ฮุยหลางพยักหน้าเอ่ย เห็นสีหน้าของอิ่งอีถมึงทึงขึ้นมาก็ฉีกยิ้ม ตบๆ ไหล่ของอีกฝ่ายพลางเอ่ยว่า “เอาละๆ อย่าโมโหเหมือนพวกผู้หญิงเลย ข้าแค่พูดไปเรื่อย เปรียบเทียบไปส่งเดช”
เขาไม่กล่าวคำพูดนี้ยังจะดีกว่า พอเอ่ยเช่นนี้สีหน้าอิ่งอีไม่เพียงบึ้งตึง แม้แต่ดวงตายังถลึงมอง ทั้งที่มีไฟโทสะลุกไหม้อยู่ในใจ กลับใช้น้ำเสียงสงบนิ่งเช่นเคยกล่าวว่า “ฮุยหลาง พวกเราไม่ได้ประลองกันมาตั้งนาน ไปฝึกสักหน่อยดีหรือไม่?”
“ฝึกสักหน่อย? เอาสิ! ไปๆๆ” เขาเอ่ยจบก็พยักหน้า สื่อให้อิ่งอีเดินนำไปก่อน
อิ่งอี
