เหลือบมองเขา สาวเท้าเดินนำไป ทว่าเพิ่งเดินได้ไม่กี่ก้าวก็ได้ยินเสียงลมพัดผ่านด้านหลัง พอหันกลับไปมองก็เห็นเพียงร่างของฮุยหลางปีนกำแพงออกไปอีกด้านแล้ว และยังได้ยินแต่เสียงของเขาดังมาในสายลม
“ฮ่าๆๆ เจ้าเห็นว่าข้าโง่หรือไร? ฝึกฝน? แค่จะหาข้ออ้างที่สมเหตุสมผลมาจัดการข้าไม่ใช่หรือ? ข้าไม่ให้โอกาสเจ้าหรอก ข้าไปก่อนละ เจ้าฝึกกับเงาของตัวเองไปแล้วกัน!”
เสียงของฮุยหลางลอยห่างไปพร้อมเสียงลม ทำให้คนตามที่ลับและที่แจ้ง ทั้งในและนอกวังหลวงอดมุมปากกระตุกไม่ได้ แต่ก็ไม่พูดอะไรมาก
ฮุยหลางเป็นคนสนิทที่นายท่านเชื่อใจที่สุด เขากำเริบเสิบสานได้ แต่พวกเขานั้นไม่กล้า
………………………………………………….
ตอนที่ 1226 เรียกท่านลุงก็พอ
“อิ่งอี”
เสียงของเซวียนหยวนโม่เจ๋อลอยมาจากด้านใน อิ่งอีที่อยู่ข้างนอกได้ยินก็ขานรับทันที แล้วหายตัวเข้ามาข้างใน
“นายท่าน”
“สองสามเดือนมานี้ไม่มีข่าวจากทางนั้นเลย เจ้าไปถามมาทีว่าเป็นอย่างไรบ้าง” เซวียนหยวนโม่เจ๋อหันหน้ามา มองเขาพลางเอ่ย “ข้าต้องการข่าวล่าสุดของนาง”
“ขอรับ ข้าน้อยจะไปถามเดี๋ยวนี้” อิ่งอีขานรับแล้วถอยออกไป
เซวียนหยวนโม่เจ๋อยืนอยู่ตรงหน้าต่างพักหนึ่ง ก่อนจะยกแขนขึ้นเผยให้เห็นเชือกแดงบนข้อมือ ดวงตาดำลึกล้ำฉายแววละมุน เมื่อนึกถึงนาง ในใจก็เต็มไปด้วยความอ่อนโยน…
ส่วนเฟิ่งจิ่วในอีกด้านหนึ่งอันแสนไกล ยามนี้กลับไม่คิดอะไรสักเท่าไร
ระหว่างทางเธอกับเยี่ยจิงเที่ยวเล่นกัน ทุกครั้งไปเมื่อ
