ด้แล้ว
“เยี่ยจิง ตระกูลเจ้ามีเจ้าเป็นลูกคนเดียวหรือ?” เฟิ่งจิ่วเด็ดดอกไม้ดอกหนึ่งมาดมตรงปลายจมูก พลางถามคนที่ถือตะกร้าอยู่ข้างกาย
“ข้ามีน้องชายอีกคน แต่ไม่อยู่บ้าน” เยี่ยจิงเอ่ยและยื่นกรรไกรในตะกร้าให้เธอ “พวกเราตัดดอกไม้กลับไปปักแจกันกันเถอะ!”
“ได้ ข้าจะตัดเอง เจ้าถือตะกร้าไปก็พอ” เฟิ่งจิ่วรับกรรไกรมา เลือกตัดดอกไม้มาบางส่วน ตัดแต่งเล็กน้อยก่อนยื่นให้นาง
เยี่ยจิงรับมาวางลงในตะกร้า ก่อนจะชี้อีกดอกหนึ่ง “ดอกที่ยังตูมนั่นก็ดี”
“ดอกนี้หรือ?” กรรไกรของเฟิ่งจิ่วตัดดอกไม้ตูมสีชมพูดอกหนึ่งยื่นให้เยี่ยจิง
“อื้ม” เยี่ยจิงยิ้มอย่างพอใจ คอยเลือกให้อยู่ข้างๆ ส่วนเฟิ่งจิ่วก็ตัดไปพลาง ทั้งสองคนคุยกันไม่หยุดหย่อน เสียงหัวเราะพูดคุยดังกระจายออกไป
หลังจากพักในตระกูลเยี่ยสามวัน จึงค่อยเตรียมตัวออกเดินทาง
………………………………………………….
ตอนที่ 1224 สัญญาสิบปีนานเกินไป
พวกองครักษ์ตระกูลเฟิ่งในโรงเตี๊ยมรู้ว่าวันนี้ต้องไปกันแล้ว จึงมาคอยอยู่ด้านนอกจวนตระกูลเยี่ยแต่เช้า จนกระทั่งประตูใหญ่ของจวนเปิดออก นายท่านในชุดแดงก็เดินออกมา
“นายท่าน” พวกเขาเรียกอย่างพร้อมเพรียงกัน หลังจากคารวะก็ไปคอยอยู่ข้างๆ
“อืม” เฟิ่งจิ่วพยักหน้ารับ
สามีภรรยาด้านหลังที่ตามออกมาส่งมองบุรุษผู้งามสง่าผ่าเผยพวกนั้น เห็นพวกเขาแต่ละคนกระปรี้กระเปร่า ท่าทางไม่ธรรมดา ก็แอบชื่นชมอย่างอดไม่ได้ ผู้ติดตามของภูตหมอดีเลิศปานนี้ ทุกคนหน้าตาหล่อเหลา บุคลิกโ
