ฟิ่งหวงไม่เพียงมีกำลังไม่ธรรมดา ทำเลที่ตั้งก็ดีด้วย สถานที่น่าสนใจก็มากมาย วันหน้าหากผู้นำตระกูลเยี่ยมีโอกาสไปถึงราชวงศ์เฟิ่งหวง ข้าจะรับรองด้วยตนเองแน่นอนขอรับ”
รับรองด้วยตนเอง?
ผู้นำตระกูลเยี่ยได้ยินคำพูดนี้ก็ประหลาดใจเล็กน้อย คำกล่าวนี้ฟังดูแปลกไปหน่อย เขาเป็นผู้นำตระกูลเยี่ย คุณชายเฟิ่งกับลูกสาวของเขาเป็นคนรุ่นราวคราวเดียวกัน หากเขามีโอกาสไปที่นั่นจริง คนที่มารับรองเขาควรเป็นบิดาของคุณชายเฟิ่งถึงจะถูกต้อง ทำไมเด็กหนุ่มกลับบอกว่าจะรับรองด้วยตนเองเล่า?
แม้จะรู้สึกแปลก เขากลับไม่ถามให้มากความ ทำเพียงยิ้มพยักหน้า “ได้สิ หากวันหน้ามีโอกาส ข้าต้องไปดูราชวงศ์เฟิ่งหวงเสียหน่อยแน่นอน”
สองคนเดินไปพลางพูดคุย ไม่นานนักก็มาถึงเรือนของเยี่ยจิง ทั้งสองก้าวเข้าเขตเรือน ผู้นำตระกูลเยี่ยบอกเฟิ่งจิ่วว่า “คุณชายเฟิ่งรอสักครู่”
กล่าวจบก็เข้าไปเคาะประตูด้วยตัวเอง ด้านในมีสาวใช้คนหนึ่งมาเปิดประตู ครั้นเห็นว่าเป็นผู้นำตระกูลเยี่ยก็รีบร้อนคารวะ “คารวะท่านผู้นำตระกูล”
“ฮูหยินอยู่ในห้องคุณหนูสินะ?” เขาถาม
“เจ้าค่ะ ฮูหยินอยู่ข้างในเป็นเพื่อนคุณหนู” สาวใช้เอ่ยตอบ
“เจ้าเข้าไปบอกที บอกคุณหนูว่าคุณชายเฟิ่งมาพบนาง” เขาให้สัญญาณ รอจนสาวใช้ขานรับและกลับเข้าไป ถึงจะหันไปทำท่ามือเชื้อเชิญแก่เฟิ่งจิ่ว “เชิญคุณชายเฟิ่ง”
เฟิ่งจิ่วพยักหน้าเล็กน้อย แล้วเดินไปข้างในพร้อมกับเขา เพียงเข้าไปก็ได้ยินน้ำเสียงอิดโรยและประหลาด
