ใจของเยี่ยจิงดังมา
“คุณชายเฟิ่ง? เฟิ่งจิ่วหรือ”
“ข้าเอง” เธอตอบรับอยู่ด้านนอก เมื่อสาวก้าวเดินเข้าไป ก็เห็นหญิงงามวัยแต่งงานใบหน้าซูบผอมสีหน้าเศร้าซึมที่นั่งอยู่ข้างเตียงกำลังประคองเยี่ยจิงที่ดิ้นรนอยากลุกให้ลุกขึ้นมานั่ง
เห็นดังนั้นเธอจึงกล่าวเปรย “ไม่ต้องลุกหรอก เจ้าร่างกายอ่อนแอ นอนไปก็ได้”
“คุณชายคือ?” หญิงงามคนนั้นมองเฟิ่งจิ่วพลางถาม
“เฟิ่งจิ่วคารวะเยี่ยฮูหยิน ข้าเป็นเพื่อนของเยี่ยจิงขอรับ” เธอกล่าวพร้อมประสานมือคารวะเล็กน้อย
“ใช่แล้ว เขาเป็นเพื่อนที่สำนักศึกษาของเยี่ยจิง” ผู้นำตระกูลเยี่ยก้าวเข้ามาบอก
เยี่ยจิงเห็นเฟิ่งจิ่วก็ดีใจยิ่งนัก ท่าทางดูมีชีวิตชีวาขึ้นหลายส่วน นางดึงมือของเฟิ่งจิ่วไว้พลางถาม “เฟิ่งจิ่ว เจ้ามาได้อย่างไร ข้าดีใจมากจริงๆ ไม่นึกว่าจะได้เห็นเจ้าอีก”
ท่านพ่อท่านแม่เยี่ยด้านข้างเห็นแล้วตกใจ เห็นลูกสาวดึงมือของหนุ่มน้อยไว้ไม่ปล่อย กิริยาวาจาก็สนิทสนมกันมาก เพียงชั่วครู่ก็เปลี่ยนสีหน้าอย่างอดไม่ได้
………………………………………………….
ตอนที่ 1218 ข้าช่วยได้
“จิงเอ๋อร์ นะ นี่เจ้า…” ท่านแม่เยี่ยเห็นลูกสาวดึงมือของคุณชายเฟิ่งไว้ ทันใดนั้นก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
หรือว่าจิงเอ๋อร์มีคนในใจมาแต่แรก? คือคุณชายชุดแดงคนนี้หรือ มิน่าถึงแม้นางตกลงจะแต่งเป็นชายารองของรัชทายาท แต่ร่างกายล้มป่วยเช่นนี้ ที่แท้เป็นไข้ใจเองหรือ
นางนึกถึงข้อนี้แล้ว เบ้าตาก็ร้อนผ่าวในทันที น้ำตาร่วงผล็อยลงมาอีกครั้
