ง ลูกสาวผู้น่าสงสารของนาง…
“จิงเอ๋อร์ ไปดึงมือคุณชายเฟิ่งได้อย่างไร? ชะ เช่นนี้จะเสียมารยาท” ท่านพ่อเยี่ยเอ่ยขึ้น ก่อนจะเห็นว่าคุณชายเฟิ่งไม่ดึงมือออก แต่กลับพลิกมือมาจับมือของลูกสาวเขาไว้ จึงอดมองเขม็งมิได้
เด็กหนุ่มคนนี้ก็ใจกล้าเหลือเกิน นึกไม่ถึงว่าจะสะเพร่าลูบคลำลูกสาวต่อหน้าต่อตาพวกเขา เจ้าเด็กคนนี้ไม่เห็นด้วยตาตัวเองก็มองไม่ออกจริงๆ!
“ไม่เป็นไรขอรับ ตอนพวกเราอยู่สำนักศึกษาก็มักจะเป็นเช่นนี้” เฟิ่งจิ่วกล่าวโดยไม่คิดสักนิด สิ้นเสียงก็เห็นท่านพ่อท่านแม่เยี่ยทำท่าทางตกตะลึง อึ้งไปพักหนึ่งถึงจะตอบสนองกลับมา เธอจึงหลุดหัวเราะอย่างอดไม่ได้
ใช่ๆ พวกเขาไม่รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิง นึกว่าเธอเป็นผู้ชายกำลังลวนลามลูกสาวของพวกเขา!
“พะ พวกเจ้า พวกเจ้าสองคน…”
“ผู้นำตระกูลเยี่ย อันที่จริงข้าเป็นผู้หญิง แค่ชอบแต่งตัวเป็นชาย เยี่ยจิงรู้แล้ว ข้ากับนางรักกันเช่นพี่น้อง” เฟิ่งจิ่วหัวเราะเบาๆ และแจ้งตัวตนผู้หญิงอย่างใจกว้าง
“จะ เจ้าเป็นผู้หญิง?” สามีภรรยาตระกูลเยี่ยตะลึงเป็นอย่างยิ่ง มองเด็กหนุ่มจากตระกูลใหญ่ท่าทางงามสง่าเพียบพร้อม ไม่นึกเลยว่าจะเป็นผู้หญิง?
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า “เจ้าค่ะ จริงแท้แน่นอน”
“ท่านพ่อท่านแม่ เฟิ่งจิ่วเป็นผู้หญิง พวกท่านไม่ต้องกังวลว่านางจะลวนลามข้า แค่กๆ” เยี่ยจิงยิ้มเล็กน้อย แต่เอ่ยเพียงไม่กี่ประโยคก็ไอขึ้นมา
“ได้ๆๆ แม่จะไม่พูดอะไรแล้ว พักผ่อนเถอะ” เยี่ยฮูหยินมองนางด้วยความเป็น
