มาๆ ข้าจะให้เจ้ากินยาสัจจะเสียหน่อย นี่เป็นของดี กินไปแม้ไม่ทำสัญญาก็พูดได้” เธอคว้ายาอายุวัฒนาออกมาจากในห้วงมิติ แล้ววางบนฝ่ามือให้เสี่ยวเฮยกินเสีย
เสี่ยวเฮยได้กลิ่นหอมของยาอายุวัฒนะก็เข้าไปใกล้ๆ แลบลิ้นออกมาตวัดกลืนยาอายุวัฒนะเข้าปาก
“จะไม่สบายนิดหน่อย แต่สักพักก็หาย เจ้าอดทนเสียหน่อยก็ผ่านไปแล้ว”
………………………………………………….
ตอนที่ 1214 ข่าวคราวของกวนสีหลิ่น
เธอลูบหัวของเสี่ยวเฮยพลางปลอบใจ รู้สึกว่ามันอยู่ในอ้อมแขนไม่สบายตัวเพราะยาออกฤทธิ์ ได้ยินมันคำรามเบาๆ ไม่นานนักร่างกายที่ตึงเกร็งก็ผ่อนคลายลง
“เสี่ยวเฮย เป็นอย่างไรบ้าง? พูดให้ฟังหน่อยซิ” เธอลูบหัวของมัน พร้อมมองมันด้วยความคาดหวัง
“หา?” หมีดำตัวน้อยเอ่ยปากส่งเสียงเช่นมนุษย์ จากนั้นก็นิ่งไป มองเฟิ่งจิ่วอย่างว่างเปล่า
เฟิ่งจิ่วเห็นท่าทางก็หัวเราะขึ้นมา แล้วลูบหัวของมัน “ดีแล้ว รู้ว่าเจ้าโง่ พูดได้เป็นพอ ไม่ต้องพูดไม่หยุดเหมือนเหล่าไป๋หรอก”
เธอลุกขึ้นมามองที่นี่ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ “อยู่ที่นี่มาสักพัก วันนี้ไปแล้ว ภายหน้าเดาว่าคงมีโอกาสกลับมาน้อยนัก”
เธอกล่าวจบพลันนึกอะไรบางอย่างได้ แปลกใจเล็กน้อย “จริงด้วย ทำไมไม่เห็นเยี่ยจิงเลย?”
กวนสีหลิ่นยังไม่เท่าไร เจ้าสำนักบอกว่าตั้งแต่ออกไปถึงตอนนี้ยังไม่ได้ข่าวกลับมา คิดว่าเดี๋ยวจะไปถามที่ตลาดมืดเสียหน่อย แต่ทำไมเธอกลับมาถึงไม่เห็นเยี่ยจิง?
นึกถึงตรงนื้เธอพาสองสัตว์อสูรนั่งขนนกบินมาสอบถามถึงสำน
