“เพิ่งได้ยินว่าคุณชายเฟิ่งมาถึงเมืองหลวง ไม่ทันเข้าไปคารวะคุณชายเฟิ่งก็มาเสียแล้ว” หัวหน้าตลาดมืดยิ้มพลางให้สัญญาณ มองเฟิ่งจิ่วที่นั่งตำแหน่งแรกข้างซ้าย แล้วถามว่า “ไม่ทราบว่าคุณชายเฟิ่งมาเมืองหลวงมีธุระอะไร? มีอะไรต้องการให้พวกเราช่วย?”
เขาชิงถามก่อน ถึงอย่างไรตัวตนของเขาไม่ธรรมดา ซ้ำยังมีสัมพันธ์อันดีกับตลาดมืดของพวกเขา หากอำนวยความสะดวกให้เขาได้ ตนเองก็สบายเช่นกัน
คนรับใช้ยกน้ำชามาและถอยไป เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองถึงจะเอ่ยว่า “ข้ามาเพราะอยากได้ข้อมูลเล็กน้อยจากท่านหัวหน้า”
“โอ้? ไม่ทราบว่าคุณชายเฟิ่งต้องการข้อมูลอะไร?”
“ข้อมูลของซั่งกวนหวั่นหรง ตระกูลซั่งกวน”
“ซั่งกวนหวั่นหรง?”
หัวหน้าตลาดมืดตกใจไปพักหนึ่ง จากนั้นค่อยยิ้มถาม “ข้อมูลของนางข้าจำได้ว่าก่อนหน้าเคยตรวจสอบและส่งให้คุณชายเฟิ่ง แต่ช่วงนี้คุณชายเฟิ่งหายหน้าไป จึงไม่รู้ว่าครึ่งปีก่อนซั่งกวนหวั่นหรงของตระกูลซั่งกวนไม่อยู่ที่นี่แล้ว”
เฟิ่งจิ่วได้ยินคำพูดนี้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่อยู่ที่นี่? หมายความว่าอย่างไร?”
“เหอะๆ เรื่องเป็นเช่นนี้ คาดว่าคุณชายเฟิ่งเคยได้ยินชื่อเสียงซั่งกวนหวั่นหรง นางเป็นลูกหลานที่โดดเด่นที่สุดในหมู่นักเล่นแร่แปรธาตุหลายๆ รุ่นของตระกูลซั่งกวน แม้แต่ก่อนจะเห็นนางออกมาเดินเหินน้อยนัก ยังรู้ว่านางอยู่ในตระกูลซั่งกวน แต่ครึ่งปีก่อนนางกลับถูกคนของสำนักโอสถตะวันพาตัวไป”
หัวหน้าตลาดมืดกล่าวถึงตรงนี้ก็ยิ้มๆ “ซั่งกว
