านสังเกตว่าคนที่ตามพวกเขามาในมุมมืดตามหากันเสียทั่ว ก่อนจะเดินผ่านไปจากถนนด้านนอก
“อืม ไม่ต้องไปสนใจพวกเขาหรอก” เธอซดน้ำแกงหวาน รู้และเดาว่าคงเป็นคนจากตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง
เธอมาถึงที่นี่โดยไม่ปลอมตัวและไม่ปกปิดตัวตน ในเมื่อคนของตระกูลในแคว้นระดับหนึ่งมีภาพเหมือนของเธอในมือคงเตรียมตัวบ้างเป็นเรื่องธรรมดา จะรู้ว่าเธอมาที่นี่ก็ไม่แปลก
ขณะเฟิ่งจิ่วกินของว่างท้องถิ่นในร้านหาบเร่อย่างสบายใจ คนที่ได้ข่าวและเร่งไปโรงเตี๊ยมกลับกระโจนไปหาความว่างเปล่า ใครก็ไม่เห็นพวกของเฟิ่งจิ่ว เรียกคนใต้อาณัติมาถามถึงจะรู้ว่าคลาดกัน
………………………………………………….
ตอนที่ 1186 เครื่องประดับผมหนึ่งชุด
“ทำอย่างไรดี? คนยังดีๆ ไม่นึกว่าจะคลาดกัน?”
“สั่งพวกเจ้าเห็นเขาก็อย่าตามใกล้ไปไม่ใช่หรือ? พวกเจ้าถูกเขาพบแน่ๆ มิเช่นนั้นทำไมเขาถึงสลักพวกเจ้าทิ้ง?”
“คลาดกันยังไม่รีบไปตามหาอีก? นิ่งอยู่ตรงนั้นทำไม? ไปตามหาสิ!”
ข้างหน้าโรงเตี๊ยมผู้นำตระกูลสองสามท่านสั่งสอนคนใต้อาณัติ ทันใดนั้นเพราะเห็นผู้นำตระกูลใหญ่ในเมืองล้วนมายังโรงเตี๊ยมที่นี่ด้วยตนเอง คนตามท้องถนนนึกว่าเกิดเรื่องใหญ่อะไร แต่ละคนจึงมุงดูรอบๆ
แม้แต่เจ้าของโรงเตี๊ยมก็ออกมาสอบถามด้วยตนเอง ถึงจะรู้ว่าที่แท้มีแขกสูงศักดิ์มาที่นี่ ผู้นำตระกูลสองสามท่านในเมืองคิดเชิญคนกลับไป กลับไม่คิดว่าจะไม่ได้เชิญ
“เหอะๆๆ ผู้นำตระกูลทุกท่านไม่ต้องร้อนใจ เมื่อครู่เจ้าของโรงเตี๊ยมบอกข้าว่าค
