คุณชายมา ข้าต้องรีบไปรับภูตหมอมาจวนของพวกเราก่อนพวกเขา”
ยามนี้พ่อบ้านข้างๆ เข้ามาบอกว่า “ท่านผู้นำตระกูล คุณชายออกไปตั้งแต่เช้า บอกจะไปเดินเล่น ยามนี้เกรงว่า…”
“เช่นนั้นต้องส่งคนไปหา ตามหาและพาคนกลับมาเสีย” เขาโบกมือให้สัญญาณ แล้วก้าวยาวเดินออกไป
อีกด้านหนึ่ง ตระกูลหนึ่งได้ยินข่าวก็ประหลาดใจเป็นที่สุด
“เอ่ยเช่นนี้ ภูตหมอมาเมืองหลวงแคว้นสวรรค์บันดาลของพวกเราจริงๆ หรือ? ดีเหลือเกิน! เร็ว ตามข้าออกไปรับคน จะได้ไม่โดนตาแก่คนอื่นพวกนั้นคว้าโอกาสแรกไป” คนตรงตำแหน่งผู้อาวุโสเอ่ยขึ้น ก่อนจะพาคนเดินไปข้างนอก
ภายในตระกูลซั่งกวน หลังจากได้ยินสายสืบรายงาน พวกเขาแปลกใจยิ่ง
“ภูตหมอมาเมืองหลวง? กล่าวเช่นนี้ หรือว่ากลุ่มอำนาจต่างๆ ในเมืองจะรู้กันหมดแล้ว?” ผู้นำตระกูลซั่งกวนกล่าว ประหนึ่งว่าไม่ตื่นเต้นมากนักและไม่รู้สึกอะไร
“ขอรับ ข้าน้อยเห็นสายสืบพวกนั้นกลับไปรายงานกันแล้ว”
“หึ! ฝีมือของเจ้าพวกนั้นคล่องแคล่วนัก แต่เป็นเพียงเด็กหนุ่มคนเดียว ปรุงกลั่นสิ่งเลิศเลอเกินจริงได้ก็เท่านั้น จะมีอะไรพิเศษ? พูดถึงเรื่องกลั่นยาเซียน ตระกูลใดจะเทียบตระกูลซั่งกวนของพวกเราได้?”
ทหารอารักขาเบื้องล่างก้มหน้าไม่พูดอะไร ฟังน้ำเสียงของผู้นำตระกูลที่ไม่โกรธเคืองและไม่คิดว่าถูกต้องดังกึกก้องในห้องโถง
“สั่งคนจับตาดูไว้เป็นพอ ดูเสียหน่อยว่าเจ้าหนูนั่นมาทำอะไรเมืองหลวง?” เขาโบกๆ มือพลางเอ่ยไป เพื่อให้สัญญาณเขาถอยไป ทว่ายาม
