ู้ชายก็ต้องซื้อมา มิเช่นนั้นกลับไปเดาว่าทั้งคู่คงเลิกรากันไป
ขายผลไม้คู่รักหรือ? หากผลไม้ขายไม่ได้คงทำให้คู่รักคู่หนึ่งแยกทาง
คนอื่นในศาลานั่งกินผลไม้พลางมองไป สุดท้ายก็เห็นฝ่ายชายซื้อผลไม้ไปคู่หนึ่ง ผู้หญิงดีใจ ผู้ชายเห็นเช่นนี้แม้ในใจอึดอัดเล็กน้อย ได้แต่ฝืนหน้ายิ้มแย้มเดินจากไป
เดาว่าคงเป็นผลไม้ธรรมดาที่แพงที่สุดเท่าที่เขาเคยซื้อ
“ดูสิ ได้หนึ่งเหรียญทองมาถึงมือ”
หนิงหลางหันกลับไปส่งยิ้มให้พวกเขาอย่างภูมิใจ ตะโกนไปอีกครั้งก็มีคนเดินเข้ามาไม่ขาดสาย สุดท้ายล้วนเหมือนๆ กัน บางคนซื้ออย่างชอบใจ บางคนซื้ออย่างอัดอั้นตันใจ แต่ไม่ว่าอย่างไร ท้ายที่สุดหนิงหลางก็ขายหมดแม้แต่ผลไม้ในศาลา
พวกของเฟิ่งจิ่วเห็นหนิงหลางนับเหรียญทองตรงนั้นก็ชื่นชมจากใจจริง เจ้าอ้วนไม่ผิดจากฉายาคนเห็นแก่เงินเลยจริงๆ ไปไหนล้วนคิดจะหาเงิน แค่ผลไม้พวกนั้นยังหาเงินมาได้มากมายเพียงนี้ เก่งมากจริงๆ
“ออกมาเดินเล่นตลาดกลางคืนยังหาเงินได้มากมายเช่นนี้ ข้าพอใจมากแล้ว” หนิงหลางเอ่ยขึ้น พร้อมเก็บทุกๆ เหรียญทองโดยละเอียด “โดยเฉพาะไม่ต้องแบ่งให้พวกเจ้า ฮ่าๆๆ”
“เอาล่ะ เวลามืดค่ำแล้ว กลับไปพักผ่อนกันเถอะ!”
เฟิ่งจิ่วส่ายหน้าและลุกขึ้นมา ทางนี้เขาเริงร่า พวกเขาตรงนี้เห็นคนไม่น้อยบึ้งหน้าจากไป ผลไม้พวกนี้ขายออกไปได้เงินมากมาย แต่จริงๆ หลายคนก็คิดว่าตนเองโดนโกง
อันที่จริงคิดว่าสิ่งที่เขาพูดไม่ได้ไม่มีเหตุผล เขาเป็นลูกมหาเศรษฐี ในเมื่อ
